3/2/13

Eθελοντές ξεναγοί μάς γνωρίζουν την ιστορία της Αθήνας...

Εθελοντές ξεναγοί περιμένουν τους πολίτες της πρωτεύουσας να τους ξεναγήσουν δωρεάν στους αρχαιολογικούς χώρους και τις γειτονιές της πρωτεύουσας Το Φεβρουάριο προσφέρονται ευκαιρίες για μία επιμορφωτική βόλτα στον πολιτιστικό πλούτο και στις ομορφιές της πρωτεύουσας, από έμπειρους και εξειδικευμένους ξεναγούς, μέσα από το πρόγραμμα των δωρεάν ξεναγήσεων που προσφέρει ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού & Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων .

Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στα τηλέφωνα 210 3243022 και 210 5202421 της Πινακοθήκης του Δήμου Αθηναίων.

ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ-ΣΥΛΛΟΓΗ ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ, ώρα 10.30

Ξεναγός: Στέλλα Γαλανοπούλου

Σημείο συγκέντρωσης: Είσοδος του Μουσείου επί της οδού Πατησίων

ΑΚΡΟΠΟΛΗ, ώρα 10.30

Ξεναγοί: ΄Ολγα Παπαδοπούλου & Σίννη Στεφανίδου

(Θα υπάρχει ξεχωριστή ξενάγηση για παιδιά).

Σημείο συνάντησης: Είσοδος Αρχαιολογικού Χώρου

ΜΟΝΗ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ, ώρα 10.30

Ξεναγός: Νόρα Παντελάκη

Σημείο συγκέντρωσης: Είσοδο της Μονής


ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΕΩΤΕΡΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ –Π.ΒΟΥΛΗ, ώρα 10.30

Ξεναγός: Άρτεμις Σκουμπουρδή

Σημείο συγκέντρωσης: Είσοδος του Μουσείου επί της οδού Σταδίου

ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ, ώρα 10.30

Ξεναγός: Νόρα Παντελάκη

Σημείο συγκέντρωσης: Ναός Αγίου Τρύφωνα στο Πάρκο Ακαδημίας Πλάτωνος

ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013

ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ - 19ος αιώνας, ώρα 10.30

Ξεναγός: Δώρα Βουκελάτου

Σημείο συγκέντρωσης: Είσοδος Βασ.Κων/νου 50

ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ, ώρα 10.30

Ξεναγός: Νόρα Παντελάκη

Είσοδος του Μουσείου επί της Χαριλάου Τρικούπη 31 Πασαλιμάνι

«ΠΑΡΙΛΙΣΙΑ ΑΘΗΝΑ», ώρα 10.30

Ξεναγός: Μαριέττα Κωνσταντίνου

Σημείο συνάντησης: Σταθμός Ευαγγελισμός στο παρκάκι της Ριζαρείου- Αγ.Γεώργιος.

ΣΑΒΒΑΤΟ 23 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013

ΤΡΙΛΟΓΙΑ: ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ –ΑΚΑΔΗΜΙΑ-ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ώρα 10.30

Ξεναγός: Άρτεμις Σκουμπουρδή

Σημείο συγκέντρωσης: Ακαδημία Αθηνών

ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ, ώρα 10.30

Ξεναγός: Νόρα Παντελάκη

Σημείο συγκέντρωσης: Είσοδος του Μουσείου Τοσίτσα 1

Και μην ξεχνάτε, κάθε Κυριακή στις 12.00, γίνεται δωρεάν ξενάγηση στη μόνιμη συλλογή της Δημοτικής Πινακοθήκης – κτήριο Μεταξουργείου (Λεωνίδου και Μυλλέρου), από τον ξεναγό Δημήτρη Νοταρά και την υπάλληλο του Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α εικαστικό Κάλλη Πετροχείλου.
schizas.com

2/2/13

Eνα κείμενο γραμμένο πριν από 1000 μέρες


(Μια μέρα μετά τη δολοφονία των τριών νέων στη Marfin γράφτηκε αυτό το κείμενο. Και δυστυχώς, παραμένει τραγικά επίκαιρο. Ηταν 2009...)
ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΟΖΑΚΟΥ  


Μόλις διαβάσετε αυτό το μήνυμα, θα αυτοκαταστραφεί. Γιατί το νόημα, η έκκληση, η παράκληση δεν θα πιάσει τόπο και θα είναι σα να παύει να υπάρχει αμέσως μόλις το διαβάσετε. Γιατί θα συμφωνήσετε μαζί μου, θα πείτε «πες τα», αλλά αμέσως μετά δεν θα κάνετε ΤΙΠΟΤΑ. Όπως κάνετε κάθε μέρα, χρόνια τώρα.Μαζί με το μήνυμα αυτοκαταστρέφεται και η Ελλάδα και εσύ μαζί του.

Όταν μέλη/κόμματα του Κοινοβουλίου αποζητούν την ταραχή, την ανομία, την ανυπακοή, την «τροποποίηση του Συντάγματος από το Λαό» (αν είναι δυνατόν, τι άλλο θα ακούσουμε από αυτά τα έδρανα!), κλείνουν λιμάνια, καταστρέφουν τον εναπομείναντα τουρισμό (σε δύσκολους καιρούς), αρθρώνοντας πολιτικό λόγο ηλικίας 100 ετών, τότε η χώρα αυτοκαταστρέφεται.
Γιατί αυτοί είναι εκλεγμένοι.

Όταν μέλη/κόμματα του Κοινοβουλίου κερδοσκοπούν κομματικά και προσπαθούν να ωφεληθούν κάθε φορά που υπάρχει μια κοινωνική ταραχή, μιλώντας για «φόβο», «ξένους», «μετανάστες», «ανασφάλεια», κάνοντάς μας ακόμα πιο φοβισμένους, τότε η χώρα αυτοκαταστρέφεται.
Γιατί και αυτοί είναι εκλεγμένοι.

Όταν η αξιωματική αντιπολίτευση (διαχρονικά) ασκεί την ανέξοδη πολιτική της αντίρρησης (λες και είμαστε ηλίθιοι εμείς και δεν καταλαβαίνουμε ότι στην επιτήρηση μπήκαμε εξαιτίας ΟΛΩΝ των προηγούμενων κυβερνήσεων) και δεν απαντάει στο εξαιρετικά απλό ερώτημα «επιτήρηση ή χρεοκοπία», σχοινοβατώντας μεταξύ κομματικής πειθαρχίας και διάσπασης, δίχως να επιδεικνύει τη ζωτικής σημασίας συναίνεση, τότε η χώρα αυτοκαταστρέφεται.
Γιατί ΚΑΙ αυτοί είναι εκλεγμένοι.

Και όταν η κυβέρνηση κωλυσιεργεί, φλυαρεί, χάνει το επικοινωνιακό παιχνίδι μη μπορώντας να προβάλει και τα (όσα) καλά συμβαίνουν, ξεχνώντας ότι το κλειδί είναι η ανάπτυξη, η γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης,  η προοπτική, το όραμα, η προσδοκία, η αποκατάσταση του δικαίου, η τιμωρία των επίορκων και άνομων, τότε η χώρα αυτοκαταστρέφεται.
Γιατί και αυτοί είναι εκλεγμένοι.

Νιώθω ότι έχουμε φτάσει στο μη περαιτέρω, αλλά μου λένε ότι έρχονται και χειρότερα.
Εδώ και καιρό ένιωθα ότι δεν έχει πιο κάτω και θεωρούσα απαισιόδοξους εκείνους που με προειδοποιούσαν για τα χειρότερα. Τελικά, έχει και πιο κάτω. Βλέπω στα ΜΜΕ (την είδα και στη διαδήλωση της 5ης Μαΐου) μια λαϊκή οργή εναντίον των πολιτικών, που φτάνει στα όρια της αυτοδικίας και της οχλοκρατίας. Με όσα διαβάσατε παραπάνω θα πιστέψετε ότι είμαι υπέρ.
Ακούστε προσεκτικά: κανείς από μας δεν αμφιβάλλει πια, ότι το πολιτικό προσωπικό της χώρας αποδείχθηκε πολύ κατώτερο των προσδοκιών μας αλλά και των περιστάσεων. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ! Τώρα το έχουμε καταλάβει. Δεν μας φτάνει «να φύγουν», μας ενδιαφέρει να τιμωρηθούν όσοι παρανόμησαν. Δυστυχώς, η ανικανότητα δε διώκεται. Για αυτό λοιπόν πρέπει να ηρεμήσουμε, να καταλάβουμε ότι σε ποινικό επίπεδο δεν πρόκειται να γίνει τίποτα (διότι η τροποποίηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών το 2001 καθιστά σχεδόν αδύνατη την παραπομπή του πολιτικού στο ακροατήριο, πόσω μάλλον την καταδίκη του, που αυτό είναι και μια άλλη υπόθεση).
Να το πάρουμε απόφαση και να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να καλυτερέψουμε μόνοι μας τη ζωή μας, αναλαμβάνοντας την ευθύνη των πράξεών μας. Να δώσουμε ένα τέλος τους πολιτικούς που ΠΡΩΤΟΙ εμείς διαφθείρουμε ζητώντας τους να μας τακτοποιήσουν και σε αντάλλαγμα τους προσφέρουμε την ψήφο μας. Να γίνουμε συνεπείς απέναντι στο κράτος και τις υποχρεώσεις μας γιατί – έχει φανεί με τον πιο πειστικό τρόπο- ότι εμείς είμαστε το κράτος.
Και τέλος τέλος, να συνειδητοποιήσουμε ότι το διακύβευμα των μέτρων είναι τα λεφτά και τα δάνεια.
Όχι η ζωή.
Γιατί αλλιώς θα συνεχίσουμε να αυτοκαταστρεφόμαστε.
Στη μνήμη των τριών συνομήλικων μου που πήγαν στη δουλειά τους και δε γύρισαν.

26/1/13

Προτάσεις για δωρεάν διασκέδαση σήμερα Σάββατο, 26 Ιανουαρίου


1.                  Ξεκινάμε από νωρίς το πρωί τη βόλτα μας για να επισκεφτούμε το 10ο, BAZAART στο M art space στη Σόλωνος.  Η 10η ετήσια συνάντηση νέων εικαστικών, με κοινωνικό και φιλανθρωπικό χαρακτήρα, έχει σκοπό να δώσει την ευκαιρία σε νέους καλλιτέχνες να παρουσιάσουν την δουλειά τους για πρώτη φορά χωρία καμία επιβάρυνση. Το κόστος καλύπτεται από τους χορηγούς οι οποίοι γίνονται αντικείμενο έμπνευσης για τους εικαστικούς. Εκείνοι από την πλευρά τους, δημιουργούν από ένα έργο ο καθένας, εμπνευσμένο από την ευρύτερη δράση του κάθε χορηγού. Ζωγραφική, Γλυπτική, Φωτογραφία και κόσμημα σε μια έκθεση που συνδυάζει την τέχνη με την χρησιμότητα. Το σύνολο του ποσού που θα συγκεντρωθεί από την πώληση των έργων θα δοθεί στα παιδικά χωριά SOS. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 4 Φεβρουαρίου και αξίζει να συνεισφέρουμε όλοι μας στο τόσο σημαντικό έργο των παιδικών χωριών SOS.

2.                  Ο Θέμης Σκανδάμης είναι “Home alone” και δίνει μία solo παράσταση για όσους βρεθούν στο  Ζp87,  στα Εξάρχεια. Ο ταλαντούχος τραγουδοποιός ανήκει στη γενιά των 30, έχει περάσει από τη φιλοσοφική σχολή Αθηνών,έχει σπουδάσει Θέατρο, και έχει να επιδείξει σπουδαίες δουλειές παρέα με τη Μάρθα Φριντζήλα . Το βράδυ του Σαββάτου πάντως , θα βρίσκεται “μόνος” του στο  Ζp87, όπου θα παρουσιάσει τραγούδια σε στίχους και μουσική δική του. Αξίζει να περάσουμε από εκεί και να γνωρίσουμε έναν νέο καλλιτέχνη που αγαπά και σέβεται την καλή μουσική. Στις 22:00 το βράδυ και είσοδος φυσικά ελεύθερη.

3.                  Απὀ το χώρο του θεάτρου έρχεται  η τελευταία πρότασή μας για το βράδυ του Σαββάτου.
“...Ο κόσμος μας είναι γεμάτος «ειδικούς». Γιατροί όλων των ειδικοτήτων: ψυχολόγοι,  ομοιοπαθητικοί, εναλλακτικές θεραπείες, γιόγκα,  πιλάτες, ρεφλεξολογία, … Εμένα, όμως, θα μου αρκούσε ένα χάδι στον αυχένα και νομίζω ότι - ίσως, για μια στιγμή, ομολογώ - θα αισθανόμουν εντάξει.»
Με διεισδυτικό ύφος, ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης της παράστασης “Το Χιόνι”, Μιχάλης Παλίλης προσκαλεί τους θεατές σε μια απρόβλεπτη επίσκεψη σε μια «συνηθισμένη» οικογενειακή συγκέντρωση. Με όχημα την έκπληξη, τις συνεχείς ανατροπές και το πολιτικό βλέμμα, οι θεατές εισέρχονται στον κόσμο της ιδιαίτερης αυτής οικογενειακής συνάντησης, και του σύγχρονου πολιτισμού… Η οικογένεια του έργου δειπνεί κάθε χρόνο τη συγκεκριμένη μέρα, μέσα στο καταχείμωνο, με σκοπό να τιμήσει την επέτειο του θανάτου ενός μέλους της, του τετράχρονου γιου. Η ιδιαίτερη αυτή συγκέντρωση όμως, φέτος, δε θα είναι όπως κάθε χρονιά...”Στο θέατρο “Σημείο”, Χαριλάου Τρικούπη 4.

Στο Λονδίνο τα χειρότερα ξενοδοχεία!

Τουρίστες που επισκέφτηκαν το Λονδίνο αξιολόγησαν τα ξενοδοχεία της βρετανικής πρωτεύουσας ως τα χειρότερα, από μια λίστα με 100 πόλεις, εξαιτίας των υπερτιμημένων μίνι μπαρ, του μη ικανοποιητικού πρωινού και της αργής εξυπηρέτησης, αναφέρεται σε έρευνα που δημοσιεύτηκε την Παρασκευή. Τη μελέτη διεξήγαγε η ιστοσελίδα Trivago, βάσει σχολίων που είχαν αναρτήσει χρήστες σε περισσότερα από 140 sites κρατήσεων. Πρώτη στη λίστα με τα καλύτερα ξενοδοχεία αναδείχτηκε η γερμανική πόλη Δρέσδη, κατέχοντας την υψηλότερη βαθμολογία και τις πιο θετικές κριτικές από τους επισκέπτες. «Οι χρήστες σχολίασαν θετικά τα ξενοδοχεία στη Δρέσδη για τις καλές τιμές, ενώ σχολίασαν αρνητικά τα ξενοδοχεία στο Λονδίνο αφού θεώρησαν ότι ήταν ιδιαίτερα ακριβά», δήλωσε εκπρόσωπος της εταιρείας Trivago. «Πιο συγκεκριμένα, οι επισκέπτες ανέφεραν ότι τα προϊόντα των μίνι μπαρ στα δωμάτια ήταν υπερτιμημένα και το πρωινό ιδιαίτερα απογοητευτικό και ακριβό. Από την άλλη ιδιαίτερα θετικά ήταν τα σχόλιά τους σχετικά με το πρωινό στη Δρέσδη, όπου οι περισσότεροι το χαρακτήρισαν νόστιμο και σε λογική τιμή». Δήλωσε επίσης ότι αρνητικές κριτικές πήραν τα λονδρέζικα ξενοδοχεία εξαιτίας του μεγάλου χρόνου αναμονής στη ρεσεψιόν, της ανικανότητας να ανταπεξέλθουν με μεγάλα γκρουπ επισκεπτών και των μικρών δωματίων με ελλιπή θέα. Σύμφωνα με τη λίστα, μετά τη Δρέσδη ακολουθούν το Ανόι στο Βιετνάμ, το Τόκιο, το Σικάγο και η Κρακοβία στην Πολωνία. Στη λίστα με τα χειρότερα ξενοδοχεία βρίσκονται το Ρίο ντε Τζάνερο, η Κοπεγχάγη, το Παρίσι και το Άμστερνταμ. Όπως ανακοίνωσε η εκπρόσωπος της Trivago, η εταιρεία δημοσιεύει λίστες με τα χειρότερα και τα καλύτερα ξενοδοχεία, βάσει των σχολίων των χρηστών, δύο φορές τον χρόνο.


Φ.Κ. © ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΕ.

11/1/13

Πιρούνι με... ταχύμετρο!


Πηγή: usatoday.com
hapifork
If you've been keeping up with our coverage from International CES at Las Vegas, you may have heard about the HAPIfork, an electronic utensil that zaps you for eating too quickly.
Here are some more details: the fork features a circuit that connects the handle of the utensil to the prongs at the end. Once you put the fork in your mouth to take a bite, it counts one serving. By interacting with both your hand and mouth, the fork can keep track of how many servings you eat.
The HAPIfork also measures how long it takes you to eat a meal, the average amount of servings you consume per minute and the total number of fork servings.
So what happens if you eat too fast? A LED light on the handle pops up, and the fork gives a gentle buzz to alert you to slow down.
"When we want to control the pace at which we're eating, we have to focus on counting the bites or watching the time," reads a FAQ on the HAPIfork website explaining the need for the utensil. "When we are sharing a meal with friends or being distracted by TV for example, it is very difficult to remain conscious of the pace at which we're eating."
The fork is waterproof, and you can pop out the electronic key inside the fork to run it in the dishwasher.
The device includes an online dashboard to track your progress, a mobile app, coaching program and online social game. It will sell for $99, and will go on sale during the third quarter of this year.

Eπίσης:
Διαβάστε το πλήρες ρεπορτάζ για την Εκθεση CES της εφημερίδας με όλες τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις. 

11/12/12

Γιορτές 2012 στην Αθήνα




    Διαβάστε εδώ το πλήρες πρόγραμμα των εκδηλώσεων

Η Αθήνα γιορτάζει... επιτέλους!




Η εορταστική περίοδος ξεκινά το απόγευμα της Τρίτης (11/12/2012)  με τη φωταγώγηση της πλατείας Συντάγματος από το δήμαρχο Αθηναίων, Γιώργο Καμίνη.

Θα ακολουθήσει συναυλία από τη συμφωνική ορχήστρα και τη Big Band του Δήμου Αθηναίων.

Την πλατεία Συντάγματος θα κοσμήσουν 16 χριστουγεννιάτικα δέντρα που δημιούργησαν σπουδαστές του τμήματος Interior Architecture του κολεγίου ΑΚΤΟ.

Τα Χριστούγεννα στην Αθήνα θα έχουν μπόλικη μουσική. Από τις 11 Δεκεμβρίου έως τις 4 Ιανουαρίου, 550 μουσικοί θα δώσουν το παρόν σε 30 γειτονιές της πόλης.

Η πλατεία Κλαυθμώνος θα αποτελεί το Κέντρο της Μουσικής με 20 συγκροτήματα που πραγματοποιούν εμφανίσεις από τις 21 έως τις 29 Δεκεμβρίου

Στο Μοναστηράκι ομάδες δρόμου με χορό και μουσική, εκπλήξεις για τους περαστικούς θα
δημιουργήσουν ατμόσφαιρα γιορτής από τις 22 έως τις 29 Δεκεμβρίου.

Πλούσιες εκδηλώσεις θα υπάρχουν και για τα παιδιά. Στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο της πλατείας Συντάγματος, αλλά και σε 13 κέντρα πολιτισμού της πόλης, οι γονείς και τα παιδιά θα μπορούν να απολαύσουν μουσική, θεατρικά δρώμενα, εκπαιδευτικά προγράμματα, κάλαντα, κλόουν, ακροβάτες και ζογκλέρ, εργαστήρια, χορό, ξωτικά, παραμυθάδες και κουκλοθέατρα.

Μάλιστα, από τις 11 Δεκεμβρίου και για 25 μέρες ένα παγοδρόμιο 200τμ. στην πλατεία Συντάγματος περιμένει μικρούς και μεγάλους να κάνουν δωρεάν βόλτες στον πάγο καθημερινά από τις 11.00-21.00.

Παραστάσεις-έκπληξη θα πραγματοποιηθούν από τους Athens Warriors Ice Hockey.

Μάλιστα, από τις 22 έως τις 31 Δεκεμβρίου θα λειτουργεί στην πλατεία Συντάγματος ένα εργαστήριο κατασκευής παιχνιδιών. Εκεί τα παιδιά θα φτιάξουν από χαρτόνια, καπάκια, σφουγγάρια, εφημερίδες, μπουκάλια παιχνίδια, τα οποία θα τα αφήνουν στη συνέχεια στο «δέντρο της προσφοράς» για να δοθούν σε κάποιο άλλο παιδί που τα χρειάζεται.

Παράλληλα, 18 φορείς με σκοπό την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση των πολιτών και κυρίως την ενδυνάμωση, της έννοιας της αλληλεγγύης αποτελούν τη βάση της φετινής χριστουγεννιάτικης εγκατάστασης στην πλατεία Συντάγματος.

Την παραμονή των Χριστουγέννων, στην πλατεία Συντάγματος θα δώσουν συναυλία οι Burger Project. Ώρα έναρξης: 17:00, ενώ την παραμονή της Πρωτοχρονιάς μια παράσταση-έκπληξη θα δώσουν τα μουσικά σύνολα του Δήμου με τη συμμετοχή των Μπλε και του Αλκιβιάδη Κωνσταντόπουλου στον πεζόδρομο της Αποστόλου Παύλου και Ηρακλειδών. Ώρα έναρξης: 23:00 το βράδυ.

Στο μήνυμά του, ο δήμαρχος Αθηναίων αναφέρει: «Η Αθήνα γιορτάζει. Σε πείσμα των σκληρών και δυσκολότατων καιρών παλεύει, μένει ζωντανή και θα γίνει γιορτινή. Καθένας για όλους και όλοι για τον καθένα, είπαμε φέτος και κάναμε σύνθημά μας την αλληλεγγύη και τον εθελοντισμό, τη συλλογικότητα και τη συμμετοχή. Όλοι οι κάτοικοι της Αθήνας έχουν δικαίωμα στην γιορτή. Όλες οι ηλικίες, οι φυλές και οι θρησκείες. Άνεργοι και συνταξιούχοι, μονογονεϊκές οικογένειες, άστεγοι, ευπαθείς ομάδες, οικογένειες που χειμάζονται οικονομικά, συμπολίτες μας που έμειναν μόνοι».

7/12/12

Δίκτυα ανταλλαγών και αλληλεγγύης...


Προς το τέλος του καταλόγου θα βρείτε τις λεγόμενες "λαϊκές συνελεύσεις" πόλεων. Τονίζω ότι δεν υπάρχει η παραμικρή πολιτική ή κομματική ταύτιση με όσες έχουν κομματική ταυτότητα. Αντιθέτως!

Επίσης, αν γνωρίζετε περισσότερα τέτοια δίκτυα ή μπορούμε να επικαιροποιήσουμε αυτή τη λίστα, βοηθήστε!


Τοπικά ανταλλακτικά συστήματα, τράπεζες χρόνου και δίκτυα παραγωγών- καταναλωτών

Πανελλαδικό Δίκτυο Ανταλλαγής Αγαθών και Υπηρεσιών Χωρίς Χρήματα του Πελίτι,www.peliti.gr/pages/panelladiko_diktio.htm
Δίκτυο Φασούλι (Αττική), www.fasouli.wordpress.com
Τράπεζα χρόνου πλατείας Συντάγματος, www.time-exchange.gr
Τράπεζας Χρόνου & Αλληλεγγύης Μοσχάτου, www.mesopotamia.gr/trapeza_xronou.htm
Σύστημα Μονάδων Κοινωνικών Ανταλλαγών Λυκόβρυσης-Πεύκης, pelykoia.wordpress.com
LETS NET (Ηράκλειο), www.lets.net.gr
Δίκτυο Ανταλλαγών Χανίων, www.diktyoantallagonxanion.gr
Ομάδα Τσουκνίδα (Ρέθυμνο), http://tsouknidarethymno.gr
Καερέτι – Εναλλακτική οικονομία Ιεράπετρας, www.kaereti.gr
Συριανό Δίκτυο ανταλλαγής υπηρεσιών και προϊόντων, sanosyros.wordpress.com
Τράπεζα Ελεύθερου Χρόνου – Δίκτυο Ανταλλαγής Υπηρεσιών δήμου Λαμιέων, www.lamia-city.gr/netexchange.php
Ανταλλακτικό Δίκτυο Βέροιας, antalaktikoveria.blogspot.com
Δίκτυο Ανταλλαγών του Ν. Πιερίας, noe.motherearth.gr/index.php?location=el&screen=welcome
Οβολός (Πάτρα), www.ovolos.gr
Μπουτσούνι ανταλλακτικό δίκτυο Κέρκυρας, boutsouni.blogspot.com
Εναλλακτική Μονάδα Ροδόπης (ΕΜΡΟ), www.emro.gr
Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης της Μαγνησίας (ΤΕΜ), www.tem-magnisia.gr
ΤΕΜ- Φθιώτιδας, www.tem-fthiotidas.gr
Δίκτυο Ανταλλαγής Εργασίας και Προϊόντων (ΔΑΕΠ) Κέρκυρας, http://diktyodaep.wordpress.com
Σανό Σύρος, http://sanosyros.wordpress.com
Λόγω τιμής, www.logo-timis.gr
Ηλιόχωρος, www.iliohoros.gr/pazari/antallagi/prosfero1/igeia.shtml
“Ανταλλακτική Οικονομία”, www.antallaktiki.gr
Χρονοτράπεζα του ελληνικού δικτύου γυναικών Ευρώπης,http://www.enow.gr/196/1633.aspx
Xariseto.gr “χωρίς ευρώ”, http://www.xariseto.gr/viewforum.php?f=304
Συνεταιριστική Παράκαμψη Μεσαζόντων, ΣΠΑΜΕ, http://synparmes.gr, http://spame.tumblr.com
Δίκτυο Αγροτών – Καταναλωτών Αγροναύτες, http://agronaftes.blogspot.com
Δώσε Πάρε, http://dwsepare.ning.com
Ομοτράπεζοι, http://omotrapezoi.blogspot.com
Κίνημα αλληλέγγυας συναλλαγής παραγωγού καταναλωτή, «ΥΝΙ ΠΙΡΟΥΝΙ» (Χανιά), www.inipirouni.gr

Χαριστικά παζάρια

Σκόρος, www.skoros.espiv.net
Μην το πετάς, χάρισε το, www.xariseto.gr
Χαρίζω, www.xarizo.blogspot.com
δίκτυο Freecycle, freecycle.wikispaces.com/freecycle_gr
Ηλιόχωρος, www.iliohoros.gr/pazari/

Αλληλέγγυο εμπόριο

Ο Σπόρος, www.sporos.org
Ομάδα Εναλλακτικού και Αλληλέγγυου Εμπορίου “Nosotros”, enallaktiko-emporio.blogspot.com
Εμείς και ο Κόσμος, www.nuestromundo.gr
Terra Verde Χανιά, http://terraverdexania.blogspot.com,
La Candona, www.lacandona.gr

Εργασιακές κολεκτίβες

Το παγκάκι, www.pagkaki.org
Κολεκτίβα Ζερμινάλ, www.kolektivagerminal.blogspot.com
Belleville sin patron, www.belleville-sin-patron.blogspot.com
Collective courier, www.collectivecourier.gr
Συν-άπειρο, www.synapeiro.gr
Συνεταιρισμός Αλληλέγγυας Οικονομίας “Συν-Αλλοις”, http://synallois.org
Κολεκτίβα Κυψέλη, http://colectivakipseli.wordpress.com

Συνεταιριστικοί- αυτοοργανωμένοι πολυχώροι

Το κουκούτσι, http://koukoutsi.enallaktika.gr
Συνεταιριστικό καφενείο Ακαδημίας Πλάτωνα, www.european-village.org
Nosotros, www.nosotros.gr
Μικρόπολις, http://micropolis-socialspace.blogspot.com

Οικοκοινότητες

Τοπικοποίηση, http://topikopoiisi.blogspot.com
Το δέντρο, http://todendro.blogspot.com
Οικοκοινότητα Κύτταρο Νέας Γης, http://kyttaronewearth.webs.com
Κοινότητα Ουτοπία, http://koinotita-utopia.blogspot.com
Κίνησης για τη Δημιουργία Οικοκοινότητας, www.oikokoinotita.gr
Telaithrion free and real, http://telaithrion.freeandreal.org
Άλλος τρόπος, http://allostropos.blogspot.com
Οικολογικά χωριά, http://oikokoinotita.blogspot.com
Δρόμοι σύνθεσης, http://dromoisynthesis.wordpress.com

Φυσικές καλλιέργειες, σπορεία, αστικοί αγροί

Βοτανικός Κήπος Πετρούπολης, www.votanikoskipos.blogspot.com
Αγρός, http://eleftherosagros.blogspot.com
Πάρκο Ναυαρίνου, www.parkingparko.blogspot.com
Αυτοδιαχειριζόμενος Αγρός Ελληνικού, http://agroselliniko.blogspot.com
Αστικός αγρός Χαλανδρίου, www.astikosagrosx.blogspot.com
Ομάδα Αστικών & Περιαστικών Καλλιεργειών (ΠΕΡ.ΚΑ.), http://perka.oneirografos.net
Δίκτυο Οικοκοινότητα, http://oikodiktyo.espivblogs.net
Σκαλιστήρι, http://skalistiri.wordpress.com
Κέντρο Φυσικής Καλλιέργειας, www.naturalfarming.eu
Περμακουλτούρα, www.permaculture.gr/gr/
Καγκουρό, www.kangouro.gr
Permaculture in Greece, http://permaculture-greece.org

Τράπεζες και ανταλλακτήρια σπόρων

Το Πελίτι, www.peliti.gr
Σπόρι Λίμνου, www.sporilimnou.blogspot.com
Αιγίλοπας, www.aegilops.gr
Αρχιπέλαγος (τράπεζα σπόρων),www.archipelago.gr
Ηλέσιον, www.helession.gr

Φυσική δόμηση

Φυσική δόμηση cob, www.cob.gr
Σαλίγκαρος, www.saligaroi.blogspot.com
Free and Real, www.freeandreal.org
Ομάδα πηλΟίκο, www.piliko.gr

Αυτοδιαχείριση

Νέα Γουινέα, neaguinea.org
Φτιάχνω μόνος μου, www.ftiaxno.gr

Συλλογικότητες

Ηλιόσποροι, www.iliosporoi.net
Κενό δίκτυο, http://voidnetwork.blogspot.com
State of nature, www.state-of-nature.gr
Λοκροί στο δάσος, http://lokroi-dasos.blogspot.com
Από Κοινού – Κίνηση Αποανάπτυξης Τρικαλινών Πολιτών, http://apokoinou.com

Συλλογικές κουζίνες

Xanadu, http://xanadu.espivblogs.net/
Συλλογική Κουζίνα Στεκιού Μεταναστών ELCHEf, http://tsamadou13-15.espivblogs.net
Συλλογική Κουζίνα Αυτόνομου Στεκιού,http://autonomosteki.espivblogs.net
Συλλογική Κουζίνα κατάληψης Σκαραμαγκά, http://pat61.squat.gr

Ελεύθερη παιδεία

Σχολείο για τη μάθηση της ελευθερίας, http://sxoleio12.wordpress.com
Αυτοοργάνωση στην εκπαίδευση, http://ekpaideysi.espivblogs.net

Αυτοδιαχειριζόμενη τέχνη

Ορίζοντας γεγονότων, http://orizontasgegonotwn.blogspot.com
Another world is here- the Caravan project, www.anotherworldishere.com
Ecoart, www.ecoart.gr
Cheap art, www.cheapart.gr
Τράπεζα τέχνης, http://trapezatehnis.blogspot.com
Πλατφόρμες, http://www.platformes.blogspot.com

Οικογιορτές

Πανελλαδική Οικογιορτή, http://oikogiorti.gr
Οικογιορτή Βόλος, http://oikogiortivolos.blogspot.com
Οικογιορτή Θεσσαλονίκης, http://oikogiorti2011.gr
Οικογιορτή Ηρακλείου Κρήτης, εν οίκω, http://en-oiko.blogspot.com
Οικογιορτή Μαραθώνα, http://marathonecofestival.wordpress.com

Πρωτοβουλία δικτύωσης

Ένας άλλος κόσμος, www.enasalloskosmos-community.net

Άμεση δημοκρατία

Τριήμερο άμεση δημοκρατία Θεσσαλονίκη, http://amesidimokratiafest.org/
Τριήμερο άμεσης δημοκρατίας Αθήνα, http://ad161718.is-by.us/
Real democracy, http://real-democracy.gr
Real democracy – multimedia team, http://realdemocracygr.wordpress.com/

Λαϊκές συνελεύσεις γειτονιών και περιοχών της Αττικής

Πετράλωνα, Κουκάκι, Θησείο, http://laikisineleusipetralona.espivblogs.net
Καλλιθέα, http://syneleysikallitheas.blogspot.com
Παλλήνη, http://aganaktismenoipallinis.blogspot.com
Ζωγράφου, http://aganaktismenoizografou.wordpress.com
Χαλάνδρι, http://laikisyneleysihalandri.wordpress.com
Πειραιάς, http://aganaktismenoipirea.blogspot.com
Βύρωνας, http://laikisinelefsivirona.blogspot.com
Γαλάτσι, http://lsgalatsiou.wordpress.com
Αμπελόκηποι, http://ampelokipoi.espiv.net
Μαρούσι, http://ansinamar.blogspot.com
Πατήσια, http://patissiasynelefsi.blogspot.com
Καισαριανή, http://laikisyneleysikaisarianis.blogspot.com
Ν. Ηράκλειο, http://neohrakleio.blogspot.com
Ν. Ιωνία, http://sinelefsinionia.wordpress.com
Ν. Σμύρνη, http://plateians.blogspot.com
Νέου Κόσμου, http://nkosmos-sineleusi.blogspot.com
Αγ. Παρασκευή, http://syneleysiplateiasagias.blogspot.com
Ηλιούπολη, http://askilioupolis.espivblogs.net
Αγ. Δημήτριος, http://katadimadim.blogspot.com
Αιγάλεω, http://lasynaigaleo.blogspot.com
Χολαργός Παπάγου, http://anoixtisyneleysixolargoupapagou.blogspot.com
Γκύζη, http://gyzi.espivblogs.net
Νίκαια, http://syneleyshnikaia.wordpress.com
Κερατσίνι, http://suneleushkeratsiniou.blogspot.com
Περιστέρι, http://sineleusiperisteri.blogspot.com
Γλυκά νερά, http://sineleusiglikonneron.blogspot.com
Χαϊδάρι, http://syneleysihaidari.wordpress.com

Λαϊκές συνελεύσεις άλλων πόλεων

Θεσσαλονίκη, http://aganaktismenoi-thess.blogspot.com
Έβρος, http://aganaktismenoi-polites-evrou.blogspot.com
Ηράκλειο, http://aganaktismenoihrakleio.blogspot.com
Δράμα, http://aganaktismenoi-drama.gr
Βόλος, http://aganaktismenoi-volos.blogspot.com
Καβάλα, http://realdemocracykavala.squat.gr
Καστοριά, http://aganaktismenoi-kastoria.blogspot.com
Πύργος, http://aganaktismenoi-pyrgou.blogferry.com
Κέρκυρα, http://amesi-dimokratia-corfu.blogspot.com
Σύρος, http://laikisyneleusisyrou.blogspot.com
Χανιά, http://aganaktismenoixania.blogspot.com
Κόρινθος, http://perivolakia.gr
Άρτα, http://aganaktismenoisthnarta.blogspot.com
Καλαμάτα, http://aganaktismenoikaistinkalamata.blogspot.com
Γιαννιτσά, http://realdemocracygiannitsa.blogspot.com
Τήνος, http://aganaktismenoi-tiniakoi.blogspot.com
Πάτρα, http://patras-democracy.blogspot.com
Λαμία, http://patras-democracy.blogspot.com
Πρέβεζα, http://politesprevezas.eu
Τρίκαλα, http://aganaktismenoi-trikala.blogspot.com
Κεφαλονιά, http://www.stopcrisis.gr
Σαντορίνη,https://www.facebook.com/pages/Αγανακτισμενοι-ΣΤΗ-Σαντορινη/151547581582902
Λάρισα, http://aganaktismenoilarisas.blogspot.com
Αίγινα, http://aganaktismenoi-aiginas.blogspot.com
Ικαρία, http://aganaktismenoi-ikarias.blogspot.com
Σητεία, http://aganaktismenoisitias.blogspot.com
Πτολεμάϊδα, http://aganaktismenoipolitesptolemaidas.blogspot.com
Μυτιλήνη, http://aganaktismenoi-mytilene.blogspot.com
Ξυλόκαστρο, http://denpaeiallo-xylok.blogspot.com
Βέροια, http://www.agapoveria.gr
Μέγαρα, http://laikisinelefsimnp.blogspot.com
Σπάρτη, http://aganaktismenoi-spartis.blogspot.com
Χίος, http://www.aganaktismenoi-chios.gr
Κιάτο, http://www.plateiakiatou.gr/site
Μολάοι, http://plateiamolaon.wordpress.com
Ύδρα, http://hydra-aganaktismenoi.blogspot.com

30/11/12

To κοινωνικοπολιτικό προφίλ της Ελλάδας την εποχή των Αγώνων της Κέρκυρας


αναπαραγωγή από το kerkyra30.gr


ΣΤΟ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ ΤΗΣ «ΑΛΛΑΓΗΣ»

Από την κοινωνία της ζύμωσης στην εποχή της κατανάλωσης

                                                                                                                 ​της Αρετής Μπίτα


Είναι Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου του 1981 και η Κέρκυρα είναι έτοιμη να υποδεχτεί ένα μεγάλο μουσικό γεγονός για τα τοπικά δεδομένα και όχι μόνο. Η σκηνή έχει στηθεί από νωρίς, χωρίς πολλά στολίδια και περιμένει να υποδεχτεί  τους εκλεκτούς καλεσμένους της από όλη την Ελλάδα, που θα «καταθέσουν»  στο νησί το μουσικό τους στίγμα, κομμάτια από την ψυχή και τις ανησυχίες τους.

Με «μαέστρο»  τον Μάνο Χατζιδάκι, οι πρώτοι Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας ανοίγουν αυλαία και περιμένουν στη σκηνή «νέα παιδιά, που έχουν χιούμορ, που έχουν αίσθηση τραγουδιού και μπορούν με πολύ απλά τεστ, με μια κιθάρα και τη φωνή τους, να δημιουργούν και να μας μεταδίδουν συγκίνηση», όπως χαρακτηριστικά δήλωνε ο ίδιος στον Τύπο της εποχής.
Ένα ήταν σίγουρο. Η Κέρκυρα, για ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο, θα χόρευε στους ρυθμούς της διοργάνωσης του Μάνου Χατζιδάκι, σε μια προσπάθεια του ίδιου να ανιχνεύσει και να σχολιάσει αυτό που συνέβαινε αλλά και αυτό που έβλεπε πως ήταν καθ΄ οδόν.
Ποια ήταν όμως εκείνη η περίοδος κατά την οποία γεννήθηκαν οι Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας; Ποια ήταν η περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής; Ποιο ήταν το πολιτικό «κυρίαρχο» και το κοινωνικό στίγμα που οδήγησε στην ανάγκη διοργάνωσης ενός διαφορετικού διαγωνισμού για νέους τραγουδοποιούς; Ήταν η προσπάθεια ανάδειξης νέων, ταλαντούχων μουσικών; 'Η μήπως ο Μάνος Χατζιδάκις ήθελε να «ανοίξει» μια εκ βαθέων συζήτηση που αφορούσε τη μουσική και το μέλλον της, επειδή διέβλεπε την «αλλαγή» και με τον τρόπο αυτό θέλησε, σε μια απέλπιδα προσπάθεια, να «προλάβει» τα γεγονότα;
Γιατί, μπορεί η δεκαετία του 1980 να χαρακτηρίζεται από την εκρηκτική άνθιση μιας γενιάς νέων τραγουδοποιών και συνθετών, που έφερε σημαντικές τομές στο τραγούδι, παράλληλα όμως, ήταν και η δεκαετία που τελικά επικράτησε ένας τρόπος διασκέδασης που βρήκε «καταφύγιο» στις μεγάλες πίστες, ανάμεσα σε σπασμένα πιάτα και σε μια αισθητική υποβάθμιση του τρόπου ψυχαγωγίας μεγάλης μερίδας της κοινωνίας.
Για να δώσουμε απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, πρέπει να αφουγκραστούμε την εποχή και τον «παλμό» που δόθηκε από την κοινωνία, ξεκινώντας από τα πρώιμα χρόνια της μεταπολίτευσης και φτάνοντας μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 80. Ίσως έτσι και η νεότερη γενιά κατανοήσει καλύτερα αυτή την μεταστροφή και την γρήγορη «μετάβαση» από την εποχή της αίγλης του πολιτικού τραγουδιού στα χρόνια της κοινωνίας της επιθυμίας και της μαζικής κατανάλωσης που «καλλιέργησε» το απροβλημάτιστο.


Πολιτική Αναδρομή και Κοινωνικός Ιστός
Με την πτώση της δικτατορίας θα κλείσει ένας μακροχρόνιος κύκλος καταπίεσης για τους πολίτες ενώ ταυτόχρονα θα τεθεί υπό αμφισβήτηση το μοντέλο οργάνωσης και λειτουργίας του κράτους και της κοινωνίας.
Στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης αυτό που κυριαρχούσε ήταν ένα «κύμα» πολιτικοποίησης, με μια νέα γενιά να μπαίνει δυναμικά στο προσκήνιο, θέλοντας να ξεπεράσει τον καταδυναστευτικό κύκλο της ανάγκης και της ανέχειας που τη δέσμευε στα στενά όρια μικρών κοινωνιών.
Η ελληνική νεολαία ζούσε τότε το κύμα της απελευθέρωσης κι έδινε «ρυθμό» στην κοινωνία συμμετέχοντας σε διεργασίες ανατροπής κι αμφισβήτησης. Μέσα στα πανεπιστημιακά ιδρύματα το μάθημα της Δημοκρατίας θα διδαχθεί σε πραγματικές συνθήκες και θα δημιουργήσει πολιτική κουλτούρα.
Τα πανεπιστημιακά ιδρύματα την περίοδο 1975-1980 ήταν σχολεία  συμμετοχής, με τον πολιτικό πυρετό να ξεχειλίζει στα αμφιθέατρα. Οι ώρες συζητήσεων μεταξύ φοιτητών άπειρες κι ο χρόνος που αφιερώνονταν στους κλασσικούς του μαρξισμού και στους νεότερους θεωρητικούς της πολιτικής και της επαναστατικής δράσης, ατέλειωτος.
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επιστρέφει από το Παρίσι και το κόμμα του θριαμβεύει στις εκλογές τον Νοέμβριο του 1975, ενώ τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου τίθεται σε ισχύ το νέο Σύνταγμα. Σημαντικό επίτευγμα της διακυβέρνησής του, η υλοποίηση του οράματός του για  ένταξη της Ελλάδας ως πλήρους μέλους, στην  Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) η οποία ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 1981.
Η Δημοκρατία θα γίνει παλλαϊκό αίτημα και ο συνδικαλισμός έρχεται να καλύψει τα κενά της έκφρασης και της εκπροσώπησης.
Κερδίζοντας πανηγυρικά, τον Οκτώβριο του 1981, ο Ανδρέας Παπανδρέου παρέσυρε σχεδόν τους πάντες σε ένα ξέφρενο «χορό» με βασικό πολιτικό μήνυμα την υπόσχεση για μετασχηματισμό της κοινωνίας.
Η επιθυμία για αλλαγή ήταν αναμφισβήτητη. Με το σχηματισμό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, το πολιτικό σκηνικό μεταμορφώθηκε. Επρόκειτο για την πρώτη σοσιαλιστική κυβέρνηση στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, που υποσχόταν ριζοσπαστικές αλλαγές στην ελληνική κοινωνία.
Χαρακτηριστικά είναι όσα αναφέρει για την εποχή εκείνη ο συνθέτης Γιώργος Κουρουπός:
«Η περίοδος του 81-82 είχε κάτι το πολύ δημιουργικό, κάτι το σχεδόν επικίνδυνο. Είχαμε όλοι πιστέψει στη μεγάλη αλλαγή, είχαμε πιστέψει πως αυτός ο τόπος επιτέλους θα πήγαινε κάπου. Θα πήγαινε πραγματικά προς μια ευρωπαϊκή χώρα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Μπορεί αυτό να διαψεύστηκε γρήγορα, ίσως πιο γρήγορα από ό,τι κανείς περίμενε, παρόλα αυτά όμως την εποχή εκείνη υπήρχε μια ευφορία στους ανθρώπους της τέχνης, της μουσικής και της δημιουργίας και πιστεύαμε τότε πως θα μπορούσαμε να συμβάλουμε για να βοηθήσουμε κι εμείς αυτόν τον τόπο».
Το δικό του στίγμα για το κλίμα της περιόδου εκείνης δίνει και o τραγουδοποιός και συνθέτης Λάκης Παπαδόπουλος αναφέροντας: «Εκείνη την εποχή, το ΠΑΣΟΚ ήταν της μόδας. Σχεδόν όλοι, ψήφιζαν το κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου που υποσχόταν τη ριζοσπαστική ‘’αλλαγή’’ που τόσο επιθυμούσε η κοινωνία. Εγώ δεν ήμουν ψηφοφόρος του κόμματος αλλά μου έλεγαν να το ψηφίσω. Για να μην είμαι εκτός ‘’μόδας’’. Όπως διεφάνη βέβαια, αν είχαμε άλλον κυβερνήτη, όπως έναν Μάνο Χατζιδάκι, η πορεία της Ελλάδας θα ήταν διαφορετική».

Το Foreign Office για την πρώτη κυβέρνηση της «αλλαγής»
Ιδιαίτερο ντοκουμέντο για τα τεκταινόμενα εκείνης της εποχής αποτελούν τα όσα αναφέρονται στα αρχεία του Foreign Office, τα οποία παρέμειναν απόρρητα για περίπου 30 χρόνια. Συγκεκριμένα, στα «αποδεσμευθέντα» έγγραφα του Foreign Office, o Βρετανός διπλωμάτης Λουέλιν Σμίθ, στην αναφορά του για τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ  (F009/3178, 28 Οκτωβρίου 1981) υπογράμμιζε συνοπτικά: «Απουσιάζουν από την κυβέρνηση τα γνωστά πολιτικά ‘’τζάκια’’ του παρελθόντος. Η μέση ηλικία των μελών της είναι 50 ετών - αρκετά χαμηλή για τα ελληνικά δεδομένα. Η σύνθεσή της, καθρεπτίζει τη δύναμη του ΠΑΣΟΚ στην ακαδημαϊκή ‘’κοινότητα’’ και στο χώρο των επαγγελματιών. Οι βιομήχανοι κι οι επιχειρηματίες δεν εκπροσωπούνται. Υπάρχει το σύνηθες ‘’κοπάδι’’ των δικηγόρων, δεκαέξι συνολικά. Οι μηχανολόγοι διαφόρων ειδικοτήτων είναι περίπου οκτώ. Πολλοί από τους νέους υπουργούς είχαν συλληφθεί και φυλακισθεί την περίοδο της δικτατορίας από τη χούντα κι ορισμένοι, όπως ο Χαραλαμπόπουλος και ο Κουτσόγιωργας, βασανίσθηκαν από τα σώματα ασφαλείας. Η εμπειρία αυτή σίγουρα πρέπει να έχει επηρεάσει τις απόψεις τους για τον κόσμο. Τρεις γυναίκες, η ‘’μοιραία’’ Μελίνα και δύο υφυπουργοί στο υπουργείο Κοινωνικών Υπηρεσιών, συμμετέχουν στην κυβέρνηση. Τα μουστάκια είναι της μόδας. Τουλάχιστον επτά υπουργοί και υφυπουργοί έχουν μουστάκι - ορισμένοι μάλιστα πλούσιο μουστάκι». Κι έτσι ξαφνικά, η κοινωνία βρέθηκε σε κίνηση. Και μεταλλάχθηκε.
Η «αλλαγή», που αποτέλεσε το κορυφαίο σύνθημα της εποχής, δεν αφορούσε τόσο την υλοποίηση πραγματικών εξαγγελιών όσο το γεγονός της εισαγωγής κοινωνικών μεταρρυθμίσεων και της ανάδειξης νέων στρωμάτων, που άλλαξαν το προφίλ της ελληνικής κοινωνίας.
Η καθιέρωση του θεσμού του πολιτικού γάμου, του συναινετικού διαζυγίου κι οι βελτιώσεις στο οικογενειακό δίκαιο, προς όφελος της γυναίκας, αποτέλεσαν τομές στα θέματα των σχέσεων των δύο φύλων. Επίσης, αναγνωρίστηκαν τα δικαιώματα της γυναίκας ενώ καταργήθηκαν και πλήθος αναχρονιστικών ρυθμίσεων. Σημαντικές αλλαγές έγιναν ακόμα στον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όταν το 1983 αλλάζει το σύστημα πρόσβασης στις Σχολές, κάτι το οποίο αποτελεί και κύριο πεδίο παρέμβασης της εκπαιδευτικής πολιτικής που εφαρμόστηκε μεταπολεμικά.
Η νέα πολιτική του Ανδρέα Παπανδρέου έφερε πολλές αλλαγές στον εργασιακό χώρο και στο χώρο του συνδικαλισμού ενώ παράλληλα δημιουργείται και καθιερώνεται ο θεσμός του Ενιαίου Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.).

Ο Πολιτισμός στα χρόνια της μεταπολίτευσης
H περίοδος της μεταπολίτευσης σημαδεύεται από την πλήρη επανακυκλοφορία όλου του υλικού του Μίκη Θεοδωράκη και τις μεγάλες πολιτικές συναυλίες. Παράλληλα, αρκετοί ακόμη συνθέτες (Λοΐζος, Λεοντής, Μούτσης) κυκλοφορούν υλικό με άμεσες η έμμεσες αναφορές στην προηγούμενη περίοδο, το οποίο είχε απορρίψει η λογοκρισία της εποχής.
Ακολούθησε η ανάδειξη του Μάνου Χατζιδάκι σε κυρίαρχο των ελληνικών μουσικών πραγμάτων. Από τις επίσημες θέσεις που του προσφέρθηκαν, συνέβαλλε καθοριστικά με πλήθος τρόπων, στην αναδιαμόρφωση του μουσικού τοπίου κι ευρύτερα του πολιτιστικού ήθους του τόπου κατά το τελευταίο τέταρτο του αιώνα.
Μεταξύ άλλων, διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών(1976-1982), αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1974-1980), καθώς επίσης και Γενικός Διευθυντής της EPT, όπου η προσοχή του στράφηκε αμέσως στο  Γ΄ Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας (1975-1981).
Η ίδρυση των Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων, τον Μάιο του 1983, συνιστούσε και το πρώτο κρατικό εγχείρημα στην κατεύθυνση μιας συντεταγμένης πολιτιστικής αποκέντρωσης. Μαζί με τη θεσμοθέτηση των ετήσιων επιχορηγήσεων στους δημιουργικούς θιάσους, αποτέλεσε τη σημαντικότερη νομοθετική ρύθμιση για την οργάνωση και την ενίσχυση της θεατρικής ζωής, τη δεκαετία του 1980.  Η ίδρυσή τους συνιστά επίσης και μια σημαντική απόπειρα για αυτόνομη ανάπτυξη της επαρχίας η οποία συχνά ήταν αποκλεισμένη από τις εξελίξεις
Ο ελληνικός κινηματογράφος διχάζεται, ως προς τις θεματικές και αισθητικές κατευθύνσεις του. Από τη μία παρατηρείται ο προσανατολισμός προς τα σύγχρονα επιτεύγματα του δυτικού πολιτισμού, των προτύπων και της κουλτούρας του κι από την άλλη η αφοσίωση στην ανατολική, ελληνορθόδοξη παράδοση και στα δημοτικά και λαϊκά ήθη σε συνδυασμό με επιλεκτικές αναγνώσεις της αρχαιότητας

Από τον Χατζιδάκι στα Πάρτυ της Βουλιαγμένης
Βράδυ Δευτέρας της 25ης Ιουλίου 1983. Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης καλεί τους Αθηναίους σε μια πρωτότυπη μουσική εκδήλωση που την ονόμασε «Πάρτυ στη Βουλιαγμένη». Η πρωτοτυπία, μαζί με την τεράστια συμμετοχή του κόσμου, απέδωσαν ένα σημείο αναφοράς των πρακτικών διασκέδασης για τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του  1980.
Η συγκεκριμένη, διαφορετική μουσική πρόταση, ήρθε τη στιγμή που είχε αρχίσει να διαφαίνεται ο κορεσμός κι η κόπωση των καθιερωμένων μορφών συλλογικής ακρόασης αφού βεβαίως είχε προηγηθεί η κορύφωση και κυριαρχία του πολιτικού τραγουδιού και των μυσταγωγικών μαζικών συναυλιών της μεταπολίτευσης.
Κατά το διάστημα που ακολούθησε την πτώση της δικτατορίας, κυρίαρχες ήταν οι μεγάλες συναυλίες των συνθετών της πολιτικής χειραφέτησης, όπως ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Γιάννης Μαρκόπουλος. Είχαν επικρατήσει ως κεντρικές μουσικές πρακτικές, στις οποίες με πειθαρχημένο πάθος και παλμό, το πλήθος κοινωνούσε τη λύτρωση από δεκαετίες αποκλεισμού.
Η άνοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και το αίσθημα ελευθερίας που δημιούργησε, η οικονομική ανάπτυξη σε συνδυασμό με την διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων καθώς και της κοινωνικής ασφάλειας (που φαινόταν να διασφαλίζει η ένταξη στην ΕΟΚ), οι πολιτικές ιδεολογίες κι η άνοδος του ατομικισμού, ήταν ανάμεσα στους παράγοντες που συνέβαλαν σε αυτήν την έντονη στροφή των ανθρώπων προς μία διαφορετικού είδους διασκέδαση και κυρίως στο καινούργιο πλαίσιο της κοινωνικής ζωής.
Αναμφισβήτητα, η δεκαετία του ’80 ήταν μία από τις πιο καθοριστικές για την ελληνική αλλά και την παγκόσμια μουσική σκηνή. Ειδικότερα για τα ελληνικά μουσικά δρώμενα, μπορεί να χαρακτηρίζεται από την εκρηκτική άνθιση της τραγουδοποιίας και μιας γενιάς νέων συνθετών, που έφερε σημαντικές τομές στο τραγούδι, παράλληλα όμως, ήταν η δεκαετία που επιβλήθηκε και τελικά επικράτησε ένας διαφορετικός τρόπος διασκέδασης, με τη μουσική βιομηχανία να βρίσκεται κυρίαρχη, προτείνοντας σε μεγάλο ποσοστό και προς βρώση όσων επιζητούσαν, το εύκολο και το διασκεδαστικό.
Ο συνθέτης Βασίλης Νικολαΐδης περιγράφει με χαρακτηριστικό τρόπο: «Ήταν μια εποχή που είχε περάσει η αίγλη της μεταπολίτευσης και των αντιστασιακών τραγουδιών, είχαν καταναλωθεί με άσχημο τρόπο αριστουργήματα όπως το Άξιον Εστί και ξαφνικά οι Έλληνες το είχαν ρίξει στα τσιφτετέλια και σε ένα ελαφρότερο είδος τραγουδιού. Οι τελευταίοι που κατάφεραν να περάσουν, μέσα από τη μισάνοικτη πια ‘’πόρτα’’ της νέας εποχής, πριν αυτή κλείσει και αφήσει απ’ έξω την παλιά Ελλάδα που ξέραμε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’80, ήμασταν νομίζω εμείς. Από εκεί και έπειτα αρχίζει μια περίοδος της οποίας το αποτέλεσμα το βλέπουμε μέχρι και σήμερα. Οι άνθρωποι σταμάτησαν να ενδιαφέρονται για τα τραγούδια, για το σινεμά, για το πού πήγαν όλοι εκείνοι που δημιουργούσαν μέχρι και την εποχή της μεταπολίτευσης κι άρχισαν να ενδιαφέρονται για τα αυτοκίνητα, τα έπιπλα και τα σπίτια».
Από την πλευρά του ο συνθέτης και μαθηματικός Δημήτρης Λέκκας επισημαίνει: «Oι Έλληνες κυοφορούν πάντα έναν τεράστιο διχασμό ανάμεσα στο άτομο και στο σύνολο. Είναι υπό ειδικές συνθήκες, μέλη συνόλων και υπό ειδικές συνθήκες, άτομα. Νομίζω πως δεν θέλουν να προβληματιστούν. Στον ελληνικό κοινωνικό ιστό, όταν υπάρχει ευμάρεια, οι πολίτες γίνονται μονάδες που κοιτάζει ο ένας να κατασπαράξει τον άλλον ενώ σε περιόδους κρίσης, μπορούν ξαφνικά να ενωθούν. Πιστεύω λοιπόν πως η ‘’τεχνητή’’ ευμάρεια της εποχής εκείνης, καλλιέργησε το απροβλημάτιστο».
Η δεκαετία του 80 υπήρξε σημαντική και καθοριστική γι‘ αυτό που ζούμε σήμερα, καθώς και γι’ αυτό που είμαστε σήμερα. Τότε, εκδηλώθηκαν, καταστάλαξαν και μορφοποιήθηκαν τάσεις και μεταβολές στην κοινωνία, στην οικονομία, την πολιτική καθώς και στη μουσική.
Στο ερώτημα αν οι Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας κατάφεραν να αποτελέσουν μια ανάσχεση στη στροφή της μουσικής, όπως το μέλλον της διέβλεπε ο Μάνος Χατζιδάκις από τότε ακόμα, η αξιολόγηση κι η αποτίμηση μπορεί να γίνει από τον κάθε έναν από εμάς,ξεχωριστά. Σίγουρο είναι πάντως, πως ακόμη εκκρεμεί αυτή η «εκ βαθέων» συζήτηση σχετικά με το μέλλον της μουσικής,  που θέλησε να ανοίξει και τότε ο Μάνος Χατζιδάκις.
Μήπως λοιπόν, η εποχή εκείνη έκρυβε μια μεγάλη αντίθεση; Άλλωστε, το τραγούδι καθρεφτίζει πάντα κάτι από την κοινωνία…



Για τη συγγραφή του δημοσιογραφικού κειμένου χρησιμοποιήθηκαν ως πηγές, τα εξής αναγνώσματα:
*Κωνσταντοπούλου Ολυμπία, «Πάρτυ στη Βουλιαγμένη», στο Η Ελλάδα στη δεκαετία του 80 (επιμέλεια Βασίλης Βαμβακάς-Παναγής Παναγιωτόπουλος), Εκδόσεις «Το Πέρασμα», Αθήνα 2010
*Οικονόμου Λεωνίδας, «Σκυλάδικα», στο Η Ελλάδα στη δεκαετία του 80, (επιμέλεια Βασίλης Βαμβακάς-Παναγής Παναγιωτόπουλος), Εκδόσεις «Το Πέρασμα», Αθήνα 2010
*Βούλγαρης Γιάννης, Η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης 1974-1990, Εκδόσεις «Θεμέλιο», Αθήνα 2001
*Καρμπελιάς Γιώργος, Κράτος και κοινωνία στη μεταπολίτευση (1974-1988), Εκδόσεις «Εξάντας», Αθήνα 1988
*Καρακούσης Αντώνης, Μετέωρη Χώρα: 1974-2005, Εκδόσεις «Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 2006


Το εισαγωγικό σημείωμα του transmedia project kerkyra30


Γράφει η Μαρία Κοζάκου

«Π ι σ τ ε ύ ω  στο τραγούδι που μας αποκαλύπτει και μας εκφράζει εκ βαθέων, κι όχι σ' αυτό που κολακεύει τις επιπόλαιες και βιαίως αποκτηθείσες συνήθειές μας».
 ​
Σε αυτό το τραγούδι πίστευε ο Μάνος Χατζιδάκις, όπως ο ίδιος το περιγράφει. Αυτή είναι και η ιδέα που διέπει τους Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας. Μια από τις πολλές «ακριβές καφενειακές ιδέες» που προσπάθησε ο Μάνος Χατζιδάκις να υλοποιήσει στα επτά χρόνια της «υπαλληλικής εποχής» του, εκείνων των χρόνων που υπηρέτησε είτε την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, είτε τη Λυρική Σκηνή, είτε το Τρίτο Πρόγραμμα. Ασφυκτιώντας από το Αθηναϊκό κράτος έκανε μια ορμητική πολιτιστική αποκέντρωση και οργάνωσε τις Γιορτές των Ανωγείων (1979, 1980, 1981), τους Μουσικούς Αυγούστους στο Ηράκλειο της Κρήτης, τους Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας και αργότερα της Καλαμάτας.

Κάθε φορά έμοιαζε η «ιδέα» να προκύπτει αβίαστα και σιωπηλά, χωρίς μεγαλόπνοους σχεδιασμούς και εξαγγελίες. Κυριολεκτικά μεταξύ τυρού και αχλαδίου, κάπου στο Μαγεμένο Αυλό. Ήταν, όμως, το αποτέλεσμα πολύχρονης και συνειδητής προσπάθειας και μελέτης «υψηλού πάθους». Γιατί ο Μάνος Χατζιδάκις δεν «διοργάνωνε». Φιλοξενούσε… Έκανε σπίτι του την Κέρκυρα, τα Ανώγεια, την Καλαμάτα, το Τρίτο Πρόγραμμα και φιλοξενούσε το νεώτερο, το ορμητικό, την αναθεώρηση, τους φίλους του, τους νέους.


Ο ίδιος είχε γράψει στο πρόγραμμα των Μουσικών Γιορτών των Ανωγείων (1980):
Π ε ρ ι φ ρ ο ν ώ   αυτούς που δεν στοχεύουν στην αναθεώρηση και στην πνευματική νεότητα, τους εύκολα «επώνυμους» πολιτικούς και καλλιτέχνες, τους εφησυχασμένους συνομηλίκους, τη σκοτεινή και ύποπτη δημοσιογραφία καθώς και την κάθε λογής χυδαιότητα.

Πόσο πιο επίκαιρος;
Οι Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας έγιναν μόνο δύο φορές, το 1981 και το 1982, στην εκπνοή της θητείας του Μάνου Χατζιδάκι στο Τρίτο Πρόγραμμα. Γέννησαν τραγούδια που χάθηκαν την ίδια βραδιά και καλλιτέχνες που δεν ξανακούστηκαν. Γέννησαν, όμως, και μια σειρά από τραγουδοποιούς, συνθέτες και ερμηνευτές που αποτέλεσαν τη μαγιά του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού ως σήμερα. Εκείνο, όμως, που ενδιαφέρει περισσότερο από τους Αγώνες της Κέρκυρας είναι αυτό που ήθελε να πει ο Χατζιδάκις.

Ποτέ πριν η ιδεολογική και αισθητική παρέμβαση του Μάνου Χατζιδάκι δεν ήταν τόσο επίκαιρη όσο σήμερα. Σε μια περίοδο “πτώχευσης”, το μουσικό, πολιτισμικό και κοινωνικό πλέγμα ιδεών,  φορέας του οποίου ήταν ο Μάνος αναδεικνύεται ως μια... βιώσιμη λύση για το ελληνικό χρέος αξιών. Η συμπλήρωση 30 ετών από τους Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας είναι μόνο μια αφορμή για να ανοίξουμε τη συζήτηση, προσπαθώντας να απαντήσουμε σε μερικά ερωτήματα:
Πώς φτάσαμε στους Αγώνες Τραγουδιού; Γιατί Αγώνες και όχι Φεστιβάλ; Γιατί μόνο δυο φορές; Γιατί συζητάμε ακόμα για τους Αγώνες, τόσα χρόνια μετά; Τι είδους παρέμβαση έκανε ο Μάνος Χατζιδάκις στην αρχή της εδραίωσης της αισθητικής των eighties; Γιατί μας αφορούν όλα αυτά σήμερα;

Το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα “Ποιοτική Δημοσιογραφία και Νέες Τεχνολογίες” με την υποστήριξη της ΕΡΤ, δημιούργησε ένα πλήρες αποθετήριο για τους Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας, την ιστοσελίδα στην οποία βρίσκεστε, με σκοπό να θυμίσει τον πολίτη, Μάνο Χατζιδάκι.


Αντί επιλόγου παραθέτουμε ένα απόσπασμα από συνέντευξή του στον Βασίλη Αγγελικόπουλο, εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, 23/7/1989:

- Τους νέους μας πώς τους βλέπετε; Μετά την μεταπολίτευση είχατε πολεμήσει τη στυγνή κομματικοποίηση των νέων. Τώρα, ποια είναι η κατάσταση; Τι έχει αλλάξει, πώς τους κρίνετε;
Τώρα βλέπεις μιαν άλλη, εξίσου άσχημη κατάσταση: η… μη πολιτικοποίηση. Αδιαφορία. Κι αυτό δε μ’ αρέσει επίσης καθόλου. Είναι άθλιο. Ένας νέος που δεν μετέχει στα κοινά είναι ανάξιος να λέγεται νέος. Δεν μπορεί ένας νέος να εξαντλείται στα ερωτικά του ενδιαφέροντα, στα χορευτικά και στην… ιδεολογία του Ολυμπιακού! Η νεολαία σήμερα απέχει από τα κοινά κι αυτό θα δημιουργήσει πολίτες αδιάφορους. Και πολίτες αδιάφοροι ανοίγουν τις πόρτες σε δεινά. Πιστεύω πως μια κυβέρνηση που θα προκύψει μελλοντικά, πρέπει να φροντίσει ώστε να τοποθετήσει ανάμεσα στους νέους τις έννοιες της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας. Ώστε όλα τα σκοταδιστικά στοιχεία, οποθενδήποτε προερχόμενα, να αντιμετωπίζουν την αντίδραση της υγιούς νεολαίας. Μόνο έτσι θα είμαστε ήσυχοι ότι ο τόπος θα προχωρήσει σωστά.

Φτιάξε ελεύθερους ανθρώπους για να έχεις ελεύθερο χώρο.

Aναδημοσίευση από το: kerkyra30.gr
Kάντε κλικ εδώ για να δείτε το κείμενο

Αγώνες Τραγουδιού Κέρκυρας. 30 χρόνια μετά...




Transmedia: πολυμεσική παραγωγή

Το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Ποιοτική Δημοσιογραφία και Νέες Τεχνολογίες» με την υποστήριξη της ΕΡΤ, παρουσιάζει μία transmedia παραγωγή για τους Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας, πνευματικό παιδί του Μάνου Χατζιδάκι, τριάντα χρόνια μετά τη διοργάνωσή τους. Στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος, επιχειρείται από τη φοιτητική ομάδα, σε συνεργασία με την Ελληνική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση μία κοινή αφήγηση και ανάγνωση των Αγώνων Τραγουδιού της Κέρκυρας αξιοποιώντας διάφορους Διαύλους και Μέσα. Στο κέντρο της δράσης βρίσκεται ένα πλήρες αποθετήριο, στη διεύθυνση  www.kerkyra30.gr,  εδώ που βρίσκεστε και στο οποίο συγκεντρώθηκαν συνεντεύξεις καλλιτεχνών που συμμετείχαν στους Αγώνες, αναμνήσεις, άγνωστες πτυχές του παρασκηνίου, φωτογραφικό υλικό, σύγχρονες μαρτυρίες.

Παράλληλα, το Σαββατοκύριακο, 1η και 2 Δεκεμβρίου, το Δεύτερο Πρόγραμμα 103,7 αφιερώνει το πρόγραμμά του στα 30 χρόνια από τους Αγώνες της Κέρκυρας. Από τις 7 το πρωί και κάθε μια ώρα θα μεταδίδονται ηχητικά ντοκουμέντα, ενώ το αφιέρωμα θα κορυφωθεί με μια σειρά ειδικών εκπομπών. Ακόμη, η ΕΡΤ θα εντάξει εμβόλιμα στο τηλεοπτικό πρόγραμμά της μονόλεπτα από το οπτικοακουστικό υλικό του “Kerkyra30”, τα οποία θα προβάλλονται κατά τη διάρκεια του διημέρου.

Ταυτόχρονα και μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα (facebook, twitter, youtube, soundcloud) θα δημιουργηθούν δίαυλοι επικοινωνίας με το κοινό, ούτως ώστε να επιχειρηθεί μία σύγχρονη ανάγνωση του έργου του Μάνου Χατζιδάκι, να παρουσιαστούν οι δεσμοί του κόσμου με τις μουσικές του δημιουργίες και να αναδειχθούν μέσα από το επικοινωνιακό εύρος των social media οι κοινές πνευματικές αναζητήσεις.

Η ενέργεια εντάσσεται στο πλαίσιο της προγράμματος “Ποιοτική Δημοσιογραφία και Νέες Τεχνολογίες” και αποτελεί μία εφαρμογή της Κεντρικής Ιδέας «transmedia», που, καταργώντας τη γραμμική σχέση του κοινού με το (συνήθως) μοναδικό σημείο εκπομπής, διαφορετικά μέσα (Διαδίκτυο, οπτικοακουστικά Μέσα, Κοινωνικά Δίκτυα) προσεγγίζουν ένα θέμα, το καθένα με το δικό του τρόπο και με αφηγηματική αυτοτέλεια, παρέχοντας, δυνητικά, μία ενιαία εμπειρία (transmedia experience) στο κοινό.

Με απλά λόγια, η transmedia εμπειρία συνίσταται στο τρίπτυχο: άκου, δες, διάβασε!

​Facebook: Αγώνες τραγουδιού Κέρκυρας
Twitter: @kerkyra30
Youtube: Kerkyra30
Soundcloud: Kerkyra30

30/10/12

H ευτυχία είναι αλλού (αναδημοσίευση)



Η ευτυχία είναι επιλογή
της Λένας Παπαδημητρίου από το www.tovima.gr










Ηταν από τα νέα της περασμένης εβδομάδας που μέσα στον ορυμαγδό της διεθνούς ειδησεογραφίας έπεσε σαν κομφετί. Δύο αδέλφια από την Πολιτεία της Νέας Υόρκης περίμεναν έξι ολόκληρα χρόνια για να εισπράξουν τα κέρδη τους από ένα τυχερό λαχείο. Στις 11 Μαρτίου 2006 ο 34χρονος Αντι και ο 36χρονος Ναγέλ Ασκάρ, γιοι δύο Παλαιστινίων που πριν από 40 χρόνια μπήκαν στο μεγάλο καράβι για να αναζητήσουν την τύχη τους στον Νέο Κόσμο, αγόρασαν εξ ημισείας ένα ξυστό από το μίνι μάρκετ της οικογένειας στις ανατολικές Συρακούσες.
Εμφανίστηκαν να εισπράξουν τα χρήματα, μόλις την 1η Μαρτίου αυτής της χρονιάς, δέκα ακριβώς ημέρες προτού λήξει το μαγικό χαρτάκι και χαθούν τα πάντα. Τα δύο αδέλφια ήθελαν πρώτα από όλα να διασφαλίσουν ότι αυτή η αιφνίδια λοξοδρόμηση της τύχης δεν θα «επηρέαζε αρνητικά» τη ζωή τους. Ο νεότερος εκ των δύο μάλιστα, υπάλληλος σε αντιπροσωπεία αυτοκινήτων, ήθελε προτού βάλει στην τσέπη τα μισά από τα 5 εκατομμύρια δολάρια, να βάλει σε τάξη τις διάφορες δουλειές του. Φοβόταν ότι η όλη δημοσιότητα θα έβλαπτε τη σχέση με τη σύντροφό του και βεβαίως τον επικείμενο γάμο του. Ολα αυτά τα έδωσε προ ημερών στη δημοσιότητα εκπρόσωπος της λαχειοφόρου αγοράς της Νέας Υόρκης· τα δύο αδέλφια αρνούνται ως και σήμερα οποιαδήποτε επαφή με τους δημοσιογράφους.

Η είδηση ακούγεται ακόμη πιο παράταιρη στην εποχή της οικονομικής κρίσης και της εθνικής δυσαρέσκειας. Τόσο εξωτική όσο η εκείνη η περίφημη «Ακαθάριστη Εθνική Ευτυχία» που καθιέρωσε το 1972 ο βασιλιάς του Μπουτάν των 738.000 κατοίκων προκαλώντας τότε τη χλεύη ηγετών, τραπεζών και επενδυτικών οίκων. Και όμως σήμερα οι δυτικές χώρες βγάζουν το καπέλο στην Αυτού Ταπεινότητα τον βασιλιά του Μπουτάν που διείδε ότι οι οικονομικοί δείκτες δεν φτάνουν για να μετρηθεί πόσο ευτυχισμένος είσαι εσύ τη νύχτα στο κρεβάτι σου, εκεί λίγο προτού σε πάρει ο ύπνος, όταν το μυαλό σου διατρέχει ασθμαίνον την ημέρα που μόλις πέρασε αλλά και εκείνη που θα έρθει. «Σε πόσους ανθρώπους μπορείς να βασιστείς όταν είσαι άρρωστος;», «πόσο συχνά συζητάς για πνευματικά ζητήματα με τα παιδιά σου;», «πότε ήταν η τελευταία φορά που πέρασες χρόνο μαζί με τους γείτονές σου;». «Πόσο ικανοποιημένος είσαι με το επίπεδο του οικογενειακού σου χρέους;». Αυτές ήταν μερικές από τις ανορθόδοξες ερωτήσεις που έγιναν το 2010 σε 8.000 κατοίκους του Μπουτάν, στο πλαίσιο της πρώτης προσπάθειας να «μετρηθεί» η «Ακαθάριστη Εθνική Ευτυχία». Ούτε σε πόσες μίζες προσβλέπεις ούτε πόσα εκατομμύρια ευρώ πρόλαβες να βγάλεις σε ελβετικές τράπεζες. Το σκορ που σημείωσαν ήταν 0,743 με άριστα το 1.

Στο τελευταίο τεύχος του το αμερικανικό «Time» αφιερώνει εκτενές άρθρο του σε αυτό ακριβώς το είδος της ευτυχίας που δεν οικοδομείται πάνω στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, αλλά σε κάτι δύσκολα μετρήσιμο και εξωφρενικά άυλο. Επισημαίνεται ότι από το 2008 που ξέσπασε η διεθνής οικονομική κρίση, η ανάγκη μέτρησης ενός άλλο τύπου ευτυχίας (κοινωνικής, εργασιακής, πολιτικής, περιβαλλοντικής...), όχι μόνο δεν ακυρώθηκε, αλλά κατέστη ακόμη πιο σαφής. «Η κρίση βοήθησε να καταλάβουμε πόσο κακή ήταν η μονάδα μέτρησης που είχαμε ακόμη και στην οικονομία, αφού το ΑΕΠ των ΗΠΑ έδειχνε καλό και στη συνέχεια συνειδητοποιήσαμε ότι ήταν ένα φάντασμα» αποφαίνεται ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτζ.

Στην Ελλάδα με αυτό το φάντασμα κοιμόμασταν σφιχταγκαλιασμένοι όλα αυτά τα χρόνια της ψευδούς ευημερίας.
Και τώρα που ξυπνήσαμε το μόνο που αντικρίζουμε είναι ένα αχανές βαθούλωμα πάνω στο στρώμα (και τα θλιβερά μασούρια που ενδεχομένως να κρύβονται από κάτω). Είναι σαφές ότι το δικό μας σκορ «Ακαθάριστης Εθνικής Ευτυχίας» θα έπιανε σήμερα πάτο. Οχι γιατί χρωστάμε στο ΔΝΤ, αλλά γιατί ξεχάσαμε να βάλουμε στη θυρίδα εκείνο το... άλλο. Αυτό που επιθυμούσαν διακαώς να κρατήσουν ασφαλές ο Αντι και ο Ναγέλ, καθυστερώντας να «τσεπώσουν» τα 5 εκατομμύρια δολάρια. l

ΥΓ.: Η σημερινή στήλη είναι αφιερωμένη στην αγαπημένη συνάδελφο Μαρία Χαραμή που αναζητούσε την «ευημερία» στην κάθε μέρα.

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=481750

27/8/12

Αυγουστιάτικη πανσέληνος 2012: όλες οι εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα

Συνολικά 120 μνημεία σε όλη την Ελλάδα θα παραμείνουν ανοιχτά όλη τη νύχτα στις 31 Αυγούστου 2012. Σε 85 από αυτά θα διεξαχθεί  μια σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων, όπως συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, ξεναγήσεις και προβολή κινηματογραφικών ταινιών, σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς.

 
 
 
Η βραδιά που οργανώνει το υπουργείο Πολιτισμού έχει τίτλο «Στο φως του φεγγαριού» και μότο τέσσερις στίχους του Νικηφόρου Βρεττάκου:

«Στρωμένος με φύλλα μαλακού χρυσαφιού
που σαλεύανε λάμποντας πάνω στη θάλασσα,
σπατάλη αμύθητου φωτός ο δρόμος του φεγγαριού.
Μεσάνυχτα, Αύγουστος. Με μεγάλη πανσέληνο».
 
Στην Αττική θα συμβούν τα εξής:

ΑΤΤΙΚΗ
Ρωμαϊκή Αγορά
Μουσική εκδήλωση με τη Φιλαρμονική Ορχήστρας Πνευστών του Δήμου Αθηναίων με τίτλο: «Θύμισες και αρώματα από την παλαιά Αθήνα» (συνθέσεις Ελλήνων δημιουργών)

Κήπος Νομισματικού Μουσείου

Οι εκθεσιακοί χώροι του Νομισματικού Μουσείου θα παραμείνουν ανοιχτοί για το κοινό από 18:30 έως 20:30, με οργανωμένες ξεναγήσεις σε ομάδες 20 ατόμων.
Μουσική εκδήλωση «Πάμε μια βόλτα στο Φεγγάρι». Τραγούδι: Αναστασία Μουτσάτσου, Πιάνο: Μάριος Στρόφαλης. Ώρα: 21:30, με την ευγενική υποστήριξη της εταιρείας Μουσείων Εστίαση Α.Ε.

Επιγραφικό Μουσείο
Προβολή της ταινίας «Αγέλαστος Πέτρα» του Φ. Κουτσαφτή.
Ώρα: 20:30

Αρχαιολογικός χώρος Σουνίου
(εκτός περίφραξης χώρου, περιοχή Τουριστικού Περιπτέρου)
Συναυλία «Ένα φεγγάρι τον Αύγουστο» με τις Τάνια Τσανακλίδου και Ελένη Τσαλιγοπούλου που θα ερμηνεύσουν τραγούδια του συνθέτη Γιώργου Ανδρέου που θα τις συνοδεύσει στο πιάνο, σε συνεργασία με το Δήμο Λαυρεωτικής (Ν.Π.Δ.Δ. «ΘΟΡΙΚΟΣ»)

Αμφιάρειο (Ωρωπός)
Μουσική εκδήλωση, σε συνεργασία με το Δήμο Ωρωπού

Αρχαιολογικός χώρος Ελευσίνας
(Μεγάλα Προπύλαια)
Μουσική εκδήλωση με τους Μάρθα Φριτζήλα και Τάκη Φαραζή στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων Αισχύλεια 2012, σε συνεργασία με το Δήμο Ελευσίνας

Αρχαιολογικό Μουσείο Μεγάρων
- Κρήνη Θεαγένους
Οι χώροι ανοικτοί για το κοινό

Αρχαιολογικός χώρος Ιερού Ποσειδώνα στον Πόρο
Μουσική εκδήλωση με ρεσιτάλ πιάνου Κάστρο Χώρας Κυθήρων.
Ο χώρος ανοικτός για το κοινό έως τις 24:00
 
 
 

24/8/12

Την ώρα που τα λένε η Αγκελα και ο Αντώνης… *



Θέλουν να μας τρελάνουν. Αλλά δεν θα τους κάνουμε τη χάρη. Η Γερμανία δηλώνει με κάθε δυνατό τρόπο και χωρίς περιστροφές πόσο πολύ θέλει μια Ιφιγένεια εκτός Ευρώ. Αυτή θα είναι η Ελλάδα, το θέλει και η παράδοση, όσο να πεις είμαστε πιο κοντά στην Ιφιγένεια εμείς παρά άλλος νότιος. Τα τελευταία δύο 24ωρα η Ελλάδα ψέλλισε δια του γερμανικού τύπου –αρχής γενομένης από τη λαϊκιστική Bild (βασικό φορέα καλλιέργειας του αρνητισμού εναντίον της Ελλάδας) ότι θέλει την επιμήκυνση. Το ήξερε, το περίμενε η Γερμανία, πανέτοιμος ο Σόιμπλε και διάφοροι άλλοι αξιωματούχοι έκαναν ότι μπορούσαν για να «κόψουν τον ελληνικό βήχα». Η Γερμανία σκληραίνει τη στάση της.

Μην ανησυχείτε που ανεβάζει τους τόνους... θα το κάνει ολοένα και περισσότερο όσο περνούν οι μέρες. Το εσωτερικό προεκλογικό κλίμα στη μεγαλύτερη οικονομία της χώρας θα οδηγήσει τις διατυπώσεις στα άκρα και υπάρχει ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων στη Γερμανία που θέλει να τιμωρηθεί κάποιος στην Ευρώπη γιατί έτσι τους έμαθαν να σκέφτονται και έτσι τους έχουν πληροφορήσει και ως προς το ρόλο της Ελλάδας στην Ευρώπη: ξέρουν μόνο όσα ΔΕΝ έχουμε καταφέρει και τίποτα από όσα -λίγα αλλά επίπονα επιτύχαμε.


Η Μέρκελ θέλει τη θυσία της Ελλάδας για να μπορεί να δείξει στους πολίτες της ότι τιμωρείται ο ασυνεπής και βοηθιέται όποιος προσπαθεί: πώς αλλιώς θα γίνει δεκτό το σχέδιο αρωγής στην Ισπανία, καλοί μου άνθρωποι; Όσο περνάει ο καιρός και η Γερμανία βλέπει ότι μπορεί να μην κερδίσει το παιχνίδι της ελληνικής ανθρωποθυσίας - θα ανεβάζει τους τόνους και θα μας κάνει πιο έξαλλους και πιο αντιγερμανούς. Όπως έχει κάνει τους Ιταλούς και τους Ισπανούς με τη μονομανία της λιτότητας.

Έχει όμως, και αυτή τυχαίους τύπους όπως κάθε χώρα στο πολιτικό προσωπικό της. Ο Ρέσλερ του 3% έγραψε ένα κείμενο που ο πιο αφελής teenager θα γελούσε με το ρηχό πολιτικό σκεπτικό του. Μόνο το Εξκάλιμπερ δεν έβγαλε από την τσέπη του ριγέ κουστουμιού του για να επιβάλει σε Γάλλους, Ιταλούς, Ισπανούς αλλά και τους ίδιους τους Γερμανούς, την τρελή λιτότητα που οραματίζεται. Για την Ελλάδα, μη σας πω καλύτερα τι έγραψε και σας συγχύσω κρίμα κ άδικο. Επειδή επιμένετε όμως, έγραψε ό,τι περίπου είπε ο κύριος Λαφαζάνης: η πτώχευση δεν είναι μπαμπούλας, αλλά λύση!!!


Η Γερμανία που λέτε, θέλει να κάνει πίσω αλλά θέλει και να πείσει... τους εγχώριους ψηφοφόρους ότι παραμένει στη θέση του... Τιμωρού (όπως λέει και η φετινή ταινία του Ταραντίνο). Προφανώς και στη Γερμανία οι πολιτικοί πιστεύουν για το λαό τους, ό,τι πιστεύουν και οι Έλληνες πολιτικοί για το δικό τους λαό. Και ως γνωστόν ο Τιμωρός που σέβεται τον εαυτό του είναι και Αφέντης... Και επειδή θέλει πολύ να πείσει ότι παραμένει τιμωρός ενώ τελικά θα κάνει πίσω γιατί πιέζεται, θα ανεβάσει τους τόνους, θα επιστρατεύσει  τους καλούς δορυφόρους της, τους Νάνους για να μιλήσουμε με όρους παραμυθιού -είδατε τις εκστόμισε το Ελσίνι- δήλωσε πανέτοιμο για την ελληνική έξοδο, η Ολλανδία έχει πάει διακοπές στα ελληνικά νησιά για να πιει φτηνά, ενώ έχει και εκλογές στις 12 Σεπτεμβρίου.

Χαλαρώστε λοιπόν. Έχουμε μια δυσκολία μπροστά μας, γιγαντιαίων διαστάσεων. Για να μείνουμε στην ευρωζώνη θα χρειαστεί να ολοκληρωθεί η εσωτερική υποτίμηση... ξέρετε τι σημαίνει αυτό. Το κρίμα είναι ότι κανείς έλληνας πολιτικός δε μας λέει όλη την αλήθεια για να ξέρουμε που πατάμε. Γιατί τότε, θα πατάμε πολύ πιο γερά. Έστω και με λιγότερα. Η αβεβαιότητα είναι που φθείρει. Όχι τα λίγα.
Τις προάλλες το Μπλούμπεργκ είχε ένα ενδιαφέρον στο κλίμα αυτό, ότι οι Γερμανοί ψάχνουν να βρουν τρόπους να κάνουν πίσω, χωρίς να φαίνεται ότι κάνουν πίσω! Το Ρόιτερς, στην καθιερωμένη δημοσκόπηση των οικονομικών αναλυτών ανέβασε στο 70% τις πιθανότητες να μείνει η Ελλάδα στο Ευρώ (από 50% που ήταν πριν δυο μήνες), ενώ... ενώ... το εγχώριο δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 23 δις ευρώ εντός τριών μηνών.
Ηθικό δίδαγμα;  Ας προσπαθήσουμε να κερδίσουμε τον πόλεμο με τον κακό μας εαυτό και μετά στρεφόμαστε και στους άλλους... που μου θέλετε και επιμήκυνση!!


* Το κείμενο είναι από τη ραδιοφωνική εκπομπή μου στο Δεύτερο Πρόγραμμα, κάθε Σάββατο και Κυριακή 7-9 το πρωί

1/8/12

Ημουν τουρίστας για 7 μέρες...

Kαρδαμύλη, Μεσσηνιακή Μάνη
Με πολύ μεγάλη δυσκολία και με τη σκέψη ότι μπορεί αυτές να ήταν οι τελευταίες "κλασικές διακοπές" μου, επέστρεψα από την Καρδαμύλη, στη Μεσσηνιακή Μάνη. Δυστυχώς, η άφιξη του εκκαθαριστικού της εφορίας λίγο πριν φύγω, δε βοήθησε στην ανεμελιά των λίγων ημερών. Η βεβαιότητα, όμως, του "έχει ο Θεός" δούλεψε περιέργως για μια ακόμα φορά, με αποτέλεσμα να χαρώ τις βουτιές μου. Περίεργα πράγματα!
Και τι μας ενδιαφέρουν εμάς αυτά; θα μου πείτε. Σωστό.
Στις ωραίες διακοπές μου λοιπόν διαπίστωσα μερικά πράγματα: οι τιμές δεν έχουν πέσει τόσο όσο χρειάζεται για να γίνουν ελκυστικές στο μέσο Ελληνα, που δοκιμάζεται όσο ποτέ οικονομικά. Υπάρχουν ακόμα εστίες εκμετάλλευσης είτε με εξαιρετικά χαμηλές υπηρεσίες είτε με εξαιρετικά υψηλές τιμές, από "επαγγελματίες" που περιμένουν να βγάλουν σε δύο μήνες όσα βγάζουν οι άλλοι σε 12. Τουτέστιν, η νοοτροπία της αρπαχτής καλά κρατεί. Μοιραίο αναπότρεπτα για τους ίδιους, πολύ σύντομα δε. Το προσωπικό σε καταστήματα, εστιατόρια, ξενοδοχεία, υπηρεσίες είναι -πολύ συχνά- εξαιρετικά χαμηλού επιπέδου, γιατί η απασχόληση δεν περνάει από ποιοτικά κριτήρια επιλογής (αυτό, ευτυχώς, δεν ήταν ο κανόνας).
Θα μπορούσα να παραθέσω και άλλες παρατηρήσεις μου αλλά όλοι τα ξέρουμε αυτά. Κατά τη διάρκεια των διακοπών μου, πόσταρα στο facebook διάφορες θετικές προτάσεις / επιλογές, ενώ προσπαθούσα να ενημερώσω για μέρη/υπηρεσίες που πρέπει να αποφεύγουμε τηρώντας στοιχειώδη καταναλωτική συνείδηση. Ελπίζω έστω και ένας να απέφυγε τις δικές μου λακούβες.
Συζητώντας με τους επαγγελματίες του τουρισμού στην υπέροχη Μεσσηνιακή Μάνη με τις απίστευτες ομορφιές, διαπίστωσα ότι υπάρχει μια σημαντική μείωση και του ξένου τουρισμού, ακόμα και από χώρες που δεν αντιμετωπίζουν κάποιο άμεσο οικονομικό πρόβλημα. Γιατί;
Γιατί η εικόνα της Ελλάδας που κυριαρχεί στο εξωτερικό είναι η εικόνα του ΧΑΟΥΣ. Οι συνεχείς δηλώσεις ξένων αξιωματούχων, τα δημοσιεύματα, τα σενάρια για την ελληνική οικονομία που οδηγούν σε μια ασταμάτητη διαρροή κεφαλαίων από τη χώρα, οδηγούν και στη διαρροή του τουρισμού. Μαζί με τα ξένα δημοσιεύματα δε βοηθούν καθόλου τα εγχώρια δελτία ειδήσεων που παρουσιάζουν καθημερινά μια εικόνα καταστροφής. Ούτε και οι παλαιότερες δηλώσεις Αλαβάνου (και πλέον Κουβέλη) ότι η πλατεία Συντάγματος θα γίνει πλατεία Ταχρίρ. Ούτε η εικόνα του κέντρου της Αθήνας, που -μας αρέσει δε μας αρέσει- ΕΙΝΑΙ η βιτρίνα της Ελλάδας, παρότι οι τουρίστες την αγνοούν επιδεικτικά. Ο ξένος νομίζει ότι θα φτάσει στην Ελλάδα και θα πέφτει συνεχώς πάνω σε απεργούς, αποκλεισμένους δρόμους, ταλαιπωρία. Στην ιδιοκτήτρια του χώρου που διέμεινα, οικογένειες που έρχονταν ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ επί πολλά χρόνια για 20  μέρες, φέτος δεν επέλεξαν Ελλάδα: "με ρωτούσαν αν θα βρίσκουν να φάνε", μου είπε χαμογελώντας η ίδια και συνέχισε: "τουλάχιστον, όσοι έρχονται φεύγουν με τις καλύτερες των εντυπώσεων, βλέπουν ποια είναι η κατάσταση και όταν επιστρέψουν στη χώρα τους θα αποκαταστήσουν την αλήθεια. Η χρονιά όμως χάθηκε".
Οταν τη ρώτησα "γιατί δεν κάνετε όλοι μαζί οι άνθρωποι του τουρισμού της περιοχής κάτι για αυτό" σήκωσε τους ώμους μάλλον με απογοήτευση.
Είναι κρίσιμο να αντιστρέψουμε ΑΜΕΣΑ την εικόνα του ΧΑΟΥΣ που νομίζουν οι ξένοι ότι επικρατεί στη χώρα μας. Γιατί όποιος νομίζει ότι ζούμε στο χάος, προφανώς δεν το έχει ζήσει. Οπωσδήποτε, η καθημερινότητα που διάγουμε εμείς οι Ελληνες και ξένοι που μένουμε στη χώρα, ουδόλως μας αξίζει (Υγεία, Παιδεία, Δημόσια Διοίκηση κλπ κλπ κλπ), αλλά φτάνει πια με τη μιζέρια. Αυτή αναπαράγεται αενάως και προκαλεί περισσότερη μιζέρια και κατάθλιψη. Με εμφανή οικονομικά αποτέλεσματα πλέον. Είναι τεράστια ανάγκη να επικοινωνήσουμε και προς τα μέσα και προς τα έξω ότι λειτουργούμε, ότι προσπαθούμε, ότι υπάρχουν οι δομές, ότι υπάρχουν άξιοι κρατικοί υπάλληλοι (και όχι ένα εκατομμύριο κοπρίτες όπως έλεγε πρώην υπουργός μόλις προ μηνών) ότι η ζωή συνεχίζεται και μπορεί να είναι ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙΑ. Σίγουρα ωραιότερη από μια κεντροευρωπαϊκή πόλη όπου ΟΛΑ λειτουργούν τέλεια.
Είναι τόσο δύσκολο να φιλοξενήσουμε  μερικές δεκάδες κορυφαίων ξένων αρθρογράφων και δημοσιογράφων από ΟΛΟ τον κόσμο, ώστε σιγά σιγά να αλλάξουν την εικόνα της χώρας, απλώς αναπαράγοντας την πραγματικότητα;
Είναι τόσο δύσκολο να χρησιμοποιήσουμε τα social media όπου σχεδόν ΤΣΑΜΠΑ μπορούμε να κάνουμε σιωπηλή και εξαιρετικά αποτελεσματική δουλειά;
Είναι τόσο δύσκολο η ΕΡΤ ή το αρμόδιο υπουργείο Τουρισμού ή και οι δύο μαζί να παράγουν υψηλότατου επιπέδου clip τα οποία θα διανέμουν σε όλο τον κόσμο, (εδώ χρειάζεται μια ισχυρή δορυφορική τηλεόραση) αντί να τα δείχνουν στην εγχώρια τηλεόραση; (σε ποιον απευθύνονται όταν στην ελληνική τηλεόραση προβάλλουν video με ξένους που λάτρεψαν την Ελλάδα;!!!!). Εστω και στο youtube!

Είναι, τελικά, τόσο δύσκολο να προσπαθήσουν τα media να αναδεικνύουν, μαζί με τα πραγματικά προβλήματα και τη θετική πλευρά των πραγμάτων; Αυτόν που προσπαθεί και όχι μόνον αυτόν που αυτοκτονεί; Αυτόν που έφτιαξε τη δική του δουλειά και όχι μόνο εκείνον που απολύθηκε; Αυτόν που επιλέγει να επιστρέψει στην Ελλάδα αντί να την εγκαταλείψει; Αυτόν που οι φίλοι του, του πλήρωσαν το λογαριασμό της ΔΕΗ και όχι εκείνον που παραδίδεται στη μοναξιά και στην κατάθλιψη; Αυτόν που χαίρεται με ΟΣΑ έχει και όχι με εκείνον που δεν μπορεί να χαρεί με όσα έχει;

Η Ελλάδα διαθέτει τουρισμό για όλα τα γούστα. Υψηλού επιπέδου σε άριστες ξενοδοχειακές μονάδες ή boutique hotels, μέσου επιπέδου σε ενοικιαζόμενα δωμάτια από "μερακλήδες" του τουρισμού (το internet βοηθάει να ανακαλύψεις διαμάντια), νεανικό τουρισμό διασκέδασης (πουθενά δεν υπάρχει τέτοια νυχτερινή ζωή). Υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες θεματικού τουρισμού που δεν εκμεταλλευόμαστε: αρχαιολογικός τουρισμός, περιπατητικός (περιπατητές από ΟΛΟ τον κόσμο πηγαίνουν στο Πήλιο, την Πελοπόννησο...), εκπαιδευτικός τουρισμός, ιατρικός, σπηλαιολογικός τουρισμός κλπ.

Η μόνιμη πηγή λύπης και απογοήτευσης σε αυτήν εδώ τη χώρα είναι ότι αφήνουμε τόσες δυνατότητες ανεκμετάλλευτες.
Αυτή ακριβώς -οι δυνατότητες που δεν έχουμε εκμεταλλευτεί- είναι και η μόνη πηγή ελπίδας.