Την ώρα που τα λένε η Αγκελα και ο Αντώνης… *

Θέλουν να μας τρελάνουν. Αλλά δεν θα τους κάνουμε τη χάρη. Η Γερμανία δηλώνει με κάθε δυνατό τρόπο και χωρίς περιστροφές πόσο πολύ θέλει μια Ιφιγένεια εκτός Ευρώ. Αυτή θα είναι η Ελλάδα, το θέλει και η παράδοση, όσο να πεις είμαστε πιο κοντά στην Ιφιγένεια εμείς παρά άλλος νότιος. Τα τελευταία δύο 24ωρα η Ελλάδα ψέλλισε δια του γερμανικού τύπου –αρχής γενομένης από τη λαϊκιστική Bild (βασικό φορέα καλλιέργειας του αρνητισμού εναντίον της Ελλάδας) ότι θέλει την επιμήκυνση. Το ήξερε, το περίμενε η Γερμανία, πανέτοιμος ο Σόιμπλε και διάφοροι άλλοι αξιωματούχοι έκαναν ότι μπορούσαν για να «κόψουν τον ελληνικό βήχα». Η Γερμανία σκληραίνει τη στάση της.

Μην ανησυχείτε που ανεβάζει τους τόνους... θα το κάνει ολοένα και περισσότερο όσο περνούν οι μέρες. Το εσωτερικό προεκλογικό κλίμα στη μεγαλύτερη οικονομία της χώρας θα οδηγήσει τις διατυπώσεις στα άκρα και υπάρχει ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων στη Γερμανία που θέλει να τιμωρηθεί κάποιος στην Ευρώπη γιατί έτσι τους έμαθαν να σκέφτονται και έτσι τους έχουν πληροφορήσει και ως προς το ρόλο της Ελλάδας στην Ευρώπη: ξέρουν μόνο όσα ΔΕΝ έχουμε καταφέρει και τίποτα από όσα -λίγα αλλά επίπονα επιτύχαμε.

Η Μέρκελ θέλει τη θυσία της Ελλάδας για να μπορεί να δείξει στους πολίτες της ότι τιμωρείται ο ασυνεπής και βοηθιέται όποιος προσπαθεί: πώς αλλιώς θα γίνει δεκτό το σχέδιο αρωγής στην Ισπανία, καλοί μου άνθρωποι; Όσο περνάει ο καιρός και η Γερμανία βλέπει ότι μπορεί να μην κερδίσει το παιχνίδι της ελληνικής ανθρωποθυσίας - θα ανεβάζει τους τόνους και θα μας κάνει πιο έξαλλους και πιο αντιγερμανούς. Όπως έχει κάνει τους Ιταλούς και τους Ισπανούς με τη μονομανία της λιτότητας.

Έχει όμως, και αυτή τυχαίους τύπους όπως κάθε χώρα στο πολιτικό προσωπικό της. Ο Ρέσλερ του 3% έγραψε ένα κείμενο που ο πιο αφελής teenager θα γελούσε με το ρηχό πολιτικό σκεπτικό του. Μόνο το Εξκάλιμπερ δεν έβγαλε από την τσέπη του ριγέ κουστουμιού του για να επιβάλει σε Γάλλους, Ιταλούς, Ισπανούς αλλά και τους ίδιους τους Γερμανούς, την τρελή λιτότητα που οραματίζεται. Για την Ελλάδα, μη σας πω καλύτερα τι έγραψε και σας συγχύσω κρίμα κ άδικο. Επειδή επιμένετε όμως, έγραψε ό,τι περίπου είπε ο κύριος Λαφαζάνης: η πτώχευση δεν είναι μπαμπούλας, αλλά λύση!!!

Η Γερμανία που λέτε, θέλει να κάνει πίσω αλλά θέλει και να πείσει... τους εγχώριους ψηφοφόρους ότι παραμένει στη θέση του... Τιμωρού (όπως λέει και η φετινή ταινία του Ταραντίνο). Προφανώς και στη Γερμανία οι πολιτικοί πιστεύουν για το λαό τους, ό,τι πιστεύουν και οι Έλληνες πολιτικοί για το δικό τους λαό. Και ως γνωστόν ο Τιμωρός που σέβεται τον εαυτό του είναι και Αφέντης... Και επειδή θέλει πολύ να πείσει ότι παραμένει τιμωρός ενώ τελικά θα κάνει πίσω γιατί πιέζεται, θα ανεβάσει τους τόνους, θα επιστρατεύσει  τους καλούς δορυφόρους της, τους Νάνους για να μιλήσουμε με όρους παραμυθιού -είδατε τις εκστόμισε το Ελσίνι- δήλωσε πανέτοιμο για την ελληνική έξοδο, η Ολλανδία έχει πάει διακοπές στα ελληνικά νησιά για να πιει φτηνά, ενώ έχει και εκλογές στις 12 Σεπτεμβρίου.

Χαλαρώστε λοιπόν. Έχουμε μια δυσκολία μπροστά μας, γιγαντιαίων διαστάσεων. Για να μείνουμε στην ευρωζώνη θα χρειαστεί να ολοκληρωθεί η εσωτερική υποτίμηση... ξέρετε τι σημαίνει αυτό. Το κρίμα είναι ότι κανείς έλληνας πολιτικός δε μας λέει όλη την αλήθεια για να ξέρουμε που πατάμε. Γιατί τότε, θα πατάμε πολύ πιο γερά. Έστω και με λιγότερα. Η αβεβαιότητα είναι που φθείρει. Όχι τα λίγα.
Τις προάλλες το Μπλούμπεργκ είχε ένα ενδιαφέρον στο κλίμα αυτό, ότι οι Γερμανοί ψάχνουν να βρουν τρόπους να κάνουν πίσω, χωρίς να φαίνεται ότι κάνουν πίσω! Το Ρόιτερς, στην καθιερωμένη δημοσκόπηση των οικονομικών αναλυτών ανέβασε στο 70% τις πιθανότητες να μείνει η Ελλάδα στο Ευρώ (από 50% που ήταν πριν δυο μήνες), ενώ... ενώ... το εγχώριο δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 23 δις ευρώ εντός τριών μηνών.
Ηθικό δίδαγμα;  Ας προσπαθήσουμε να κερδίσουμε τον πόλεμο με τον κακό μας εαυτό και μετά στρεφόμαστε και στους άλλους... που μου θέλετε και επιμήκυνση!!

* Το κείμενο είναι από τη ραδιοφωνική εκπομπή μου στο Δεύτερο Πρόγραμμα, κάθε Σάββατο και Κυριακή 7-9 το πρωί

Ημουν τουρίστας για 7 μέρες...

Kαρδαμύλη, Μεσσηνιακή Μάνη

Με πολύ μεγάλη δυσκολία και με τη σκέψη ότι μπορεί αυτές να ήταν οι τελευταίες "κλασικές διακοπές" μου, επέστρεψα από την Καρδαμύλη, στη Μεσσηνιακή Μάνη. Δυστυχώς, η άφιξη του εκκαθαριστικού της εφορίας λίγο πριν φύγω, δε βοήθησε στην ανεμελιά των λίγων ημερών. Η βεβαιότητα, όμως, του "έχει ο Θεός" δούλεψε περιέργως για μια ακόμα φορά, με αποτέλεσμα να χαρώ τις βουτιές μου. Περίεργα πράγματα!
Και τι μας ενδιαφέρουν εμάς αυτά; θα μου πείτε. Σωστό.
Στις ωραίες διακοπές μου λοιπόν διαπίστωσα μερικά πράγματα: οι τιμές δεν έχουν πέσει τόσο όσο χρειάζεται για να γίνουν ελκυστικές στο μέσο Ελληνα, που δοκιμάζεται όσο ποτέ οικονομικά. Υπάρχουν ακόμα εστίες εκμετάλλευσης είτε με εξαιρετικά χαμηλές υπηρεσίες είτε με εξαιρετικά υψηλές τιμές, από "επαγγελματίες" που περιμένουν να βγάλουν σε δύο μήνες όσα βγάζουν οι άλλοι σε 12. Τουτέστιν, η νοοτροπία της αρπαχτής καλά κρατεί. Μοιραίο αναπότρεπτα για τους ίδιους, πολύ σύντομα δε. Το προσωπικό σε καταστήματα, εστιατόρια, ξενοδοχεία, υπηρεσίες είναι -πολύ συχνά- εξαιρετικά χαμηλού επιπέδου, γιατί η απασχόληση δεν περνάει από ποιοτικά κριτήρια επιλογής (αυτό, ευτυχώς, δεν ήταν ο κανόνας).
Θα μπορούσα να παραθέσω και άλλες παρατηρήσεις μου αλλά όλοι τα ξέρουμε αυτά. Κατά τη διάρκεια των διακοπών μου, πόσταρα στο facebook διάφορες θετικές προτάσεις / επιλογές, ενώ προσπαθούσα να ενημερώσω για μέρη/υπηρεσίες που πρέπει να αποφεύγουμε τηρώντας στοιχειώδη καταναλωτική συνείδηση. Ελπίζω έστω και ένας να απέφυγε τις δικές μου λακούβες.
Συζητώντας με τους επαγγελματίες του τουρισμού στην υπέροχη Μεσσηνιακή Μάνη με τις απίστευτες ομορφιές, διαπίστωσα ότι υπάρχει μια σημαντική μείωση και του ξένου τουρισμού, ακόμα και από χώρες που δεν αντιμετωπίζουν κάποιο άμεσο οικονομικό πρόβλημα. Γιατί;
Γιατί η εικόνα της Ελλάδας που κυριαρχεί στο εξωτερικό είναι η εικόνα του ΧΑΟΥΣ. Οι συνεχείς δηλώσεις ξένων αξιωματούχων, τα δημοσιεύματα, τα σενάρια για την ελληνική οικονομία που οδηγούν σε μια ασταμάτητη διαρροή κεφαλαίων από τη χώρα, οδηγούν και στη διαρροή του τουρισμού. Μαζί με τα ξένα δημοσιεύματα δε βοηθούν καθόλου τα εγχώρια δελτία ειδήσεων που παρουσιάζουν καθημερινά μια εικόνα καταστροφής. Ούτε και οι παλαιότερες δηλώσεις Αλαβάνου (και πλέον Κουβέλη) ότι η πλατεία Συντάγματος θα γίνει πλατεία Ταχρίρ. Ούτε η εικόνα του κέντρου της Αθήνας, που -μας αρέσει δε μας αρέσει- ΕΙΝΑΙ η βιτρίνα της Ελλάδας, παρότι οι τουρίστες την αγνοούν επιδεικτικά. Ο ξένος νομίζει ότι θα φτάσει στην Ελλάδα και θα πέφτει συνεχώς πάνω σε απεργούς, αποκλεισμένους δρόμους, ταλαιπωρία. Στην ιδιοκτήτρια του χώρου που διέμεινα, οικογένειες που έρχονταν ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ επί πολλά χρόνια για 20  μέρες, φέτος δεν επέλεξαν Ελλάδα: "με ρωτούσαν αν θα βρίσκουν να φάνε", μου είπε χαμογελώντας η ίδια και συνέχισε: "τουλάχιστον, όσοι έρχονται φεύγουν με τις καλύτερες των εντυπώσεων, βλέπουν ποια είναι η κατάσταση και όταν επιστρέψουν στη χώρα τους θα αποκαταστήσουν την αλήθεια. Η χρονιά όμως χάθηκε".
Οταν τη ρώτησα "γιατί δεν κάνετε όλοι μαζί οι άνθρωποι του τουρισμού της περιοχής κάτι για αυτό" σήκωσε τους ώμους μάλλον με απογοήτευση.
Είναι κρίσιμο να αντιστρέψουμε ΑΜΕΣΑ την εικόνα του ΧΑΟΥΣ που νομίζουν οι ξένοι ότι επικρατεί στη χώρα μας. Γιατί όποιος νομίζει ότι ζούμε στο χάος, προφανώς δεν το έχει ζήσει. Οπωσδήποτε, η καθημερινότητα που διάγουμε εμείς οι Ελληνες και ξένοι που μένουμε στη χώρα, ουδόλως μας αξίζει (Υγεία, Παιδεία, Δημόσια Διοίκηση κλπ κλπ κλπ), αλλά φτάνει πια με τη μιζέρια. Αυτή αναπαράγεται αενάως και προκαλεί περισσότερη μιζέρια και κατάθλιψη. Με εμφανή οικονομικά αποτέλεσματα πλέον. Είναι τεράστια ανάγκη να επικοινωνήσουμε και προς τα μέσα και προς τα έξω ότι λειτουργούμε, ότι προσπαθούμε, ότι υπάρχουν οι δομές, ότι υπάρχουν άξιοι κρατικοί υπάλληλοι (και όχι ένα εκατομμύριο κοπρίτες όπως έλεγε πρώην υπουργός μόλις προ μηνών) ότι η ζωή συνεχίζεται και μπορεί να είναι ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙΑ. Σίγουρα ωραιότερη από μια κεντροευρωπαϊκή πόλη όπου ΟΛΑ λειτουργούν τέλεια.
Είναι τόσο δύσκολο να φιλοξενήσουμε  μερικές δεκάδες κορυφαίων ξένων αρθρογράφων και δημοσιογράφων από ΟΛΟ τον κόσμο, ώστε σιγά σιγά να αλλάξουν την εικόνα της χώρας, απλώς αναπαράγοντας την πραγματικότητα;
Είναι τόσο δύσκολο να χρησιμοποιήσουμε τα social media όπου σχεδόν ΤΣΑΜΠΑ μπορούμε να κάνουμε σιωπηλή και εξαιρετικά αποτελεσματική δουλειά;
Είναι τόσο δύσκολο η ΕΡΤ ή το αρμόδιο υπουργείο Τουρισμού ή και οι δύο μαζί να παράγουν υψηλότατου επιπέδου clip τα οποία θα διανέμουν σε όλο τον κόσμο, (εδώ χρειάζεται μια ισχυρή δορυφορική τηλεόραση) αντί να τα δείχνουν στην εγχώρια τηλεόραση; (σε ποιον απευθύνονται όταν στην ελληνική τηλεόραση προβάλλουν video με ξένους που λάτρεψαν την Ελλάδα;!!!!). Εστω και στο youtube!

Είναι, τελικά, τόσο δύσκολο να προσπαθήσουν τα media να αναδεικνύουν, μαζί με τα πραγματικά προβλήματα και τη θετική πλευρά των πραγμάτων; Αυτόν που προσπαθεί και όχι μόνον αυτόν που αυτοκτονεί; Αυτόν που έφτιαξε τη δική του δουλειά και όχι μόνο εκείνον που απολύθηκε; Αυτόν που επιλέγει να επιστρέψει στην Ελλάδα αντί να την εγκαταλείψει; Αυτόν που οι φίλοι του, του πλήρωσαν το λογαριασμό της ΔΕΗ και όχι εκείνον που παραδίδεται στη μοναξιά και στην κατάθλιψη; Αυτόν που χαίρεται με ΟΣΑ έχει και όχι με εκείνον που δεν μπορεί να χαρεί με όσα έχει;

Η Ελλάδα διαθέτει τουρισμό για όλα τα γούστα. Υψηλού επιπέδου σε άριστες ξενοδοχειακές μονάδες ή boutique hotels, μέσου επιπέδου σε ενοικιαζόμενα δωμάτια από "μερακλήδες" του τουρισμού (το internet βοηθάει να ανακαλύψεις διαμάντια), νεανικό τουρισμό διασκέδασης (πουθενά δεν υπάρχει τέτοια νυχτερινή ζωή). Υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες θεματικού τουρισμού που δεν εκμεταλλευόμαστε: αρχαιολογικός τουρισμός, περιπατητικός (περιπατητές από ΟΛΟ τον κόσμο πηγαίνουν στο Πήλιο, την Πελοπόννησο...), εκπαιδευτικός τουρισμός, ιατρικός, σπηλαιολογικός τουρισμός κλπ.

Η μόνιμη πηγή λύπης και απογοήτευσης σε αυτήν εδώ τη χώρα είναι ότι αφήνουμε τόσες δυνατότητες ανεκμετάλλευτες.
Αυτή ακριβώς -οι δυνατότητες που δεν έχουμε εκμεταλλευτεί- είναι και η μόνη πηγή ελπίδας.

16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ στο Γουδή από 6 ως 8 Ιουλίου

Το 16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ της Αθήνας ανοίγει τις πύλες του στις 6 Ιουλίου και μέχρι τις 8 Ιουλίου θα λάβει χώρα στο Άλσος Γουδή στην Κατεχάκη μια τριήμερη γιορτή γεμάτη μουσικές και γεύσεις από όλες τις γωνιές της γης.

Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ περιλαμβάνει συζητήσεις, συναυλίες, εκθέσεις, θεατρικά δρώμενα και προβολές.

Αναλυτικά το πρόγραμμα

Συζητήσεις

Παρασκευή 6 Ιουλίου, 7:30 μ.μ.

• Η Ελλάδα συνοριοφύλακας της Ευρώπης-Φρούριο: περιθωριοποίηση των μεταναστών και εγκλωβισμός των προσφύγων, νομιμοποίηση και πολιτικό άσυλο.
• Το Κίνημα και η Αριστερά στη νέα περίοδο: Καιροί δύσκολοι, απρόβλεπτοι και ελπιδοφόροι
  
  Σάββατο 7 Ιουλίου, 7:30 μ.μ.
• Στρατόπεδα κράτησης, διαπόμπευση των οροθετικών, επιχειρήσεις-σκούπα: Αντίσταση στις πολιτικές του φόβου, το ρατσισμό και την εξαίρεση δικαιωμάτων.
• Οι Εργατικοί και Κοινωνικοί Αγώνες στο προσκήνιο.
  
  Κυριακή 8 Ιουλίου, 7:30 μ.μ.
• Ρατσιστική και φασιστική βία: προκλήσεις και προοπτικές του αντιφασισμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη.
• Οι αθέατες όψεις της κρίσης: Η Ψυχική Υγεία δεν είναι πολυτέλεια, είναι Δικαίωμα!

Εργαστήρια

• «Η απρόσκοπτη πρόσβαση στο Άσυλο σημαίνει προστασία και αξιοπρέπεια», από την Καμπάνια για το Άσυλο (Κυριακή).
• «Ο Μάλκολμ Χ μιλάει στους νέους», Βιβλιοπαρουσίαση από το Διεθνές Βήμα (Σάββατο).
• «Τα Περιττά Σώματα», από τη Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας (Κυριακή).
• «Βλάσφημα θεάματα: ο ερωτικός Χριστός και οι συλλήψεις των ηθοποιών της παράστασης Corpus Christi», από την Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (Παρασκευή).
• «Μετανάστευση και εξάρτηση: Τα ναρκωτικά δεν έχουν πατρίδα», Βιωματικό εργαστήριο από το MOSAIC (τηλ. 210-8256944 και email: info@kethea-mosaic.gr για δηλώσεις συμμετοχής) (Σάββατο).
• Εργαστήριο της Αντιφασιστικής Πρωτοβουλίας Καλλιθέας.
• Εργαστήριο της Συλλογικής Κουζίνας El Chef.
• Εργαστήριο για την κοινωνική οικονομία από την ομάδα Δοκιμή.

Στο θεματικό χώρο των λαϊκών συνελεύσεων - δικτύων αλληλεγγύης, θα πραγματοποιούνται καθημερινά συζητήσεις συνελευσιακού χαρακτήρα: μια για το ζήτημα της τροφής και μια για το ζήτημα της υγείας. Παράλληλα θα λειτουργήσουν και εργαστήρια εξειδίκευσης των παραπάνω θεμάτων, διαδραστικό εργαστήριο του Κοινωνικού Ωδείου, εργαστήριο για το ιδιωτικό χρέος και πολλά ακόμα.

Στο θεματικό χώρο «τα Μίντια από τα κάτω», καθημερινά εργαστήρια σχετικά με το χαρακτήρα, τα όρια και τις προοπτικές της αδιαμεσολάβητης πληροφόρησης.


Συναυλίες

Παρασκευή 6 Ιουλίου, 9.30 μ.μ.:

• The Last Drive
• Deus Ex Machina
• No Mind
• The Raindogs
• Pink Tank Project

Σάββατο 7 Ιουλίου, 9.30 μ.μ.:

• Bandista (10μελές συγκρότημα από Τουρκία)
• Αέρα Πατέρα & Άννα Γούλα
• Stacy feat. Μάρθα Φριτζήλα
• Θέμος Σκανδάμης
• Radio Sol

Κυριακή 8 Ιουλίου, 9.30 μ.μ.:

• Μαρία Φαραντούρη
• Σαβίνα Γιαννάτου
• Encardia
• Ελεονόρα Κουνενή

Μεταναστευτική Σκηνή

Παρασκευή 6 Ιουλίου, 9.30 μ.μ.

• Rose Wood: χορευτικό και τραγούδια από τη Μαδαγασκάρη
• Ροκ συγκροτήματα από τις Φιλιππίνες
• Ηip-Ηop από Φιλιππίνες και Αλβανία
• DJ Theo

Σάββατο 7 Ιουλίου, 9.30 μ.μ.

• Μουσικοχορευτικό από τη Γεωργιανή κοινότητα (θεατράκι)
• Μουσικοχορευτικό από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μπαγκλαντές Doel
• Ροντίνα: χορωδία παραδοσιακού τραγουδιού από τον Ελληνο – Βουλγάρικο Σύνδεσμο Πολιτισμού
• African Heritage - Αφρικάνικη Μουσική
• Mandela Girls: Χορευτικό
• Μουσική και χορός από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κουρδιστάν
• 6k20: Έλληνο-αλβανικό Hip-Hop
• Renovatio: Έλληνο - αλβανικό Hip-Hop

Κυριακή 8 Ιουλίου, 9.30 μ.μ.

• ΔΝΤ BAND: Παραδοσιακή Κούρδικη Μουσική
• Παραδοσιακή Αφγανική μουσική
• Σαλτιμπάγκοι
• Faye
• Statemental
• Monkey Man CDJ Reeko

Ρεμπέτικο

Παρασκευή 6/7: «Οι φίλοι του Στέλιου»
Σάββατο 7/7: «Οι νομάδες»
Κυριακή 8/7: «Απόντες»
Στο χώρο του ρακάδικου, της συλλογικής κουζίνας El Chef και των διεθνών κουζινών.

Θεατρικά - Δρώμενα

Παρασκευή 6/7

• Μουσικό ποδόσφαιρο και Ηχοτοπία από το Κοινωνικό Ωδείο, για μικρούς και μεγάλους άνω των 12 ετών (στις 7.00).

Σάββατο 7/7

• “Η Ζωντανή Βιβλιοθήκη”, βιωματική δράση για τις διακρίσεις, την προκατάληψη, το ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό (στις 6.00).
• Μουσικό ποδόσφαιρο και Ηχοτοπία, από το Κοινωνικό Ωδείο, για μικρούς και μεγάλους άνω των 12 ετών (στις 7.00).
• “Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι”, performance δρόμου από το Θεατρικό Εργαστήρι της ΑΡΣΙΣ (στις 8.00).
• Stand up comedy, από το Τρίο Καράτε, με τους Βύρωνα Θεοδωρόπουλο, Θωμά Τσαλαπάτη, Δημήτρη Χριστοφορίδη (στις 9.00).

Κυριακή 8/7

• “Ο επαναστάτης της 5ης Οκτωβρίου” από την ομάδα Μολών Βλαβέ (στις 7.30).
• "Όχι στον ρατσισμό απ’ την κούνια”, θέατρο φόρουμ από την Ένωση Αφρικανών Γυναικών και την Ώσμωση (στις 8.00).

Προβολές

Παρασκευή 6/7

9.00: Κόκκινη Ζώνη του Ζαφείρη Χαϊτίδη (30') (2011) για την κρίση των Αφγανών μεταναστών στην Αθήνα
10.00: Catastroika (1.27') (2012) των Άρη Χατζηστεφάνου και Κατερίνας Κιτίδη για τις συνέπειες των ιδιωτικοποιήσεων

Σάββατο 7/7

9.00: East...dreams West (55') (2008) του Abdolreza Kohanrouz με θέμα τη ζωή και τα προβλήματα των Αφγανών προσφύγων στην Ελλάδα και την Ευρώπη
10.00: Οι μικροί άλλοι (96') (2010) του Νίκου Δροσάκη για τα παιδιά μετανάστες στην Ελλάδα

Κυριακή 8/7

9.00: Ευρωπαγίδα (45') (2012) της Anna Giralt Gris για την εξορία, την μοναξιά και τα
φαντάσματα του πολέμου στις ζωές των προσφύγων
10.00: Πρώτη Υλη (78´) (2011) του Χρήστου Καρακέπελη για τους “άθλιους” της
ανακύκλωσης

Εκθέσεις

• Φωτογραφίας με θέμα την απεργία πείνας των 300 μεταναστών: Νίκος Βαρδακαστάνης, Γιάννης Ζινδριλής, Πόπη Μέλλιου, Ιάκωβος Χατζησταύρου.
• Φωτογραφίας με θέμα: "Ηγουμενίτσα: μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα" από την ομάδα Infomobile.
• Γελοιογραφίας με θέμα την οικονομική κρίση: Αναστασίου, Δερβενιώτης, Ζερβός, Καλαϊτζής, Soloúp, Χερουβείμ.
• Παρεμβατικά γραφικά από τον antistachef.

Παιδότοπος

Παρασκευή 6/7

19:00-20:00: Κατασκευές με ανακυκλώσιμα υλικά.
20:00-21:00: Κινητικά παιχνίδια από τη ΒΑΒΕΛ.

Σάββατο 7/7

19:00-20:00: Δημιουργικό Παιχνίδι από την Ομάδα Τέχνης "Πάροδος".
20:00-21:00: «Ο μαύρος κότσυφας και ο άσπρος γλάρος» από τον «ΙΣΤΟ», Ελεύθερο
Κοινωνικό Χώρο Αλληλεγγύης στο Χαϊδάρι.

Κυριακή 8/7

19:00-21:00: Εργαστήρι πηλού, Δημιουργικό παιχνίδι και «Προβολή - αφήγηση
παραμυθιού και δραματοποίηση για μικρούς και μεγάλους» από την ομάδα δασκάλων "Πίσω Θρανία"

Κουζίνες
Διεθνείς Κουζίνες από Αίγυπτο, Αφγανιστάν, Zιμπάμπουε, Κένυα, Κογκό, Κουρδιστάν, Μαδαγασκάρη, Μαλαισία, Νιγηρία, Ν. Αφρική, Συρία, Τουρκία, Τανζανία, Φιλιππίνες.
Παραδοσιακά γλυκά από Αίγυπτο, Κένυα, Κογκό, Συρία, Σουδάν, Τανζανία.
Και η αλληλέγγυα κουζίνα της El Chef.

Θεματικοί χώροι

• Παιδότοπος με παιχνίδια, θεατρικά, ζωγραφική.
• Μεταναστευτικές κοινότητες, προσφυγικοί σύλλογοι, «δεύτερη γενιά».
• Λαϊκές συνελεύσεις – δίκτυα αλληλεγγύης – κινήματα πόλης.
• Μίντια από τα κάτω
• Αντιρατσιστικές οργανώσεις.
• Συλλογικότητες και υποστηρικτικές δομές για τους ψυχικά πάσχοντες και τους τοξικοεξαρτημένους.
• Φεμινιστικές και LGBTQ οργανώσεις.
• Εκπαιδευτικές συλλογικότητες.
• Οργανώσεις κατά του εθνικισμού, του μιλιταρισμού και της παγκοσμιοποίησης.

Οι κεντρικές συζητήσεις και άλλα δρώμενα θα μεταδοθούν ζωντανά από την ιστοσελίδα του Φεστιβάλ (www.antiracistfestival.gr).

Guardian: είναι οι τράπεζες, ηλίθιε!

Στο κύριο άρθρο της, η βρετανική εφημερίδα «Guardian» επιρρίπτει τις ευθύνες για την κρίση χρέους της ευρωζώνης στις τράπεζες και υποστηρίζει ότι αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι η απειλή στο κοινό νόμισμα.

«Ξεχάστε τη λιτότητα, τις δημοσιονομικές ενοποιήσεις και τα καθεστώτα πληθωρισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας: με τη μεγάλη εξαίρεση της Ελλάδας, η κατάρρευση του ευρώ έχει πρωταρχικά να κάνει με το πώς χειρίζονται οι κυβερνήσεις το ναυάγιο των χρηματοπιστωτικών τους τομέων. Βεβαίως και άλλοι παράγοντες έχουν παίξει ρόλο, όμως το θεμελιώδες ζήτημα του ευρώ μπορεί να συνοψιστεί με την παλιά φράση του πρώην προέδρου της Αμερικής Μπιλ Κλίντον: είναι οι τράπεζες, ηλίθιε», γράφει ο συντάκτης παραφράζοντας την γνωστή φράση του Κλίντον «είναι η οικονομία, ηλίθιε!»

«Όχι μόνο οι αφερέγγυες τράπεζες στην Ισπανία και την Ιρλανδία, αλλά τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που οδήγησαν σε αυτές. Ας το παραδεχτούμε αυτό και θα δούμε πώς η μέτρια λιτότητα που επιβλήθηκε στην Ισπανία είναι λάθος λύση, ειδικά όταν συνδυάζεται με τη χαλαρή προσέγγιση της αναδιάρθρωσης του χρεοκοπημένου τραπεζικού της κλάδου, ενθαρρύνοντάς τους να δέχονται τοξικά δάνεια (με αριθμούς που πάντοτε δείχνουν ύποπτοι), να συγχωνεύονται και να φέρνουν παλιούς πολιτικούς ως αφεντικά. Όπως και στην Ιρλανδία, το δίκτυο των συνδέσεων μεταξύ της ελίτ των τραπεζιτών και τις παλιές καραβάνες της πολιτικής βοήθησε να πυροδοτηθεί η ανάπτυξη και αναπόφευκτα έκανε πιο περίπλοκη, ακρινή και τελικά αναποτελεσματική την εξυγίανση της οικονομικής κατάπτωσης», υποστηρίζει.

«Η παραδοχή της βασικής αιτίας του προβλήματος δεν εγγυάται μια αξιοπρεπή λύση. Υπάρχουν δύο σημαντικά ζητήματα εδώ: ένα χρηματοπιστωτικό και ένα άλλο, πολιτικό. Με περισσότερο από το 10% ολόκληρης της ευρωζώνης, η οικονομία της Ισπανίας είναι σχεδόν διπλάσια από εκείνη της Ελλάδας, την Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας μαζί. Εκτιμήσεις του πόσο θα κόστιζε η ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού τομέα της χώρας θα μπορούσαν εύκολα να αγγίξουν τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ ή περίπου το 10% του ΑΕΠ της χώρας. Η Μαδρίτη δεν μπορεί να συγκεντρώσει τέτοια ποσά. Και μέχρι στιγμής υπάρχουν ελάχιστες ενδείξεις ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα δεχτεί οποιεσδήποτε παρακάμψεις του προβλήματος. Ούτε ότι η υπόλοιπη Ευρώπη είναι έτοιμη με τα μετρητά. Οι Ιρλανδοί που καταστράφηκαν για να διασώσουν τις τράπεζές τους, δεν θα δουν με καλό μάτι μία χώρα σε ανάλογη κατάσταση που θα δoθεί δωρεάν έξοδος από τη φυλακή των δανειστών», καταλήγει ο γράφων.

Ολοήμερη συναυλία στην Τεχνόπολη, Πέμπτη 7/6

Ένα μουσικό Φεστιβάλ για την ενίσχυση του θεραπευτικού προγράμματος ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ διοργανώνεται στις 7 Ιουνίου στο Γκάζι. Γνωστοί καλλιτέχνες θα τραγουδήσουν για τους σκοπούς του ΚΕΘΕΑ Στροφή.

Μέσα σε μία ημέρα θα γίνουν πέντε συναυλίες.

Ο Φοίβος Δεληβοριάς, η Νατάσσα Μποφίλιου, ο Στάθης Δρογώσης, η Μαριέττα Φαφούτη, η Ματούλα Ζαμάνη με τους Angry Birds θα ανέβουν στη σκηνή της Τεχνόπολις.

Μαζί τους ο Tareq σε live dj set, ενώ στην έναρξη του Φεστιβάλ θα εμφανιστεί το μουσικό συγκρότημα της ΣΤΡΟΦΗΣ.

Τα έσοδα της συναυλίας θα διατεθούν στο Σύλλογο Οικογένειας του ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ για την οικονομική ενίσχυση του θεραπευτικού προγράμματος.

Τεχνόπολις, Κεντρική Αυλή
Τιμές Εισιτηρίων: προπώληση 15 ευρώ, ταμείο 18 ευρώ. Την ημέρα της συναυλίας τα πρώτα 500 εισιτήρια εισόδου θα διατεθούν στην τιμή των 15 ευρώ.

Οι πόρτες ανοίγουν στις 17:30

Tηλέφωνα και διευθύνσεις για την προμήθεια φαρμάκων από χρονίως πάσχοντες

Διαδώστε το όπου μπορείτε: οι τηλεφωνικοί αριθμοί, οι διευθύνσεις και όποιες απαραίτητες οδηγίες, για όσους συνανθρώπους μας ψάχνουν μιαν άκρη για τα φάρμακά τους ή των δικών τους.

Αν γνωρίζετε κάποιον καρκινοπαθή που δεν έχει πρόσβαση στα διαδίκτυα, ΤΥΠΩΣΤΕ ΤΟ και αφήστε το στην πόρτα του. Βοηθήστε!

Οι ασθενείς μπορούν να ενημερώνονται από την ιστοσελίδα του Οργανισμού, όπου έχει αναρτηθεί λίστα, για το ποια φάρμακα χορηγούνται και από ποια φαρμακεία. Από αύριο, Τετάρτη, μετά τις 12 μμ. θα είναι εφικτή η παροχή πληροφοριών για την διάθεση των φαρμάκων και στον τηλεφωνικό αριθμό 184.
Οι διευθύνσεις των φαρμακείων του οργανισμού είναι οι ακόλουθες:
· Φαρμακείο Ομονοίας (Αγίου Κωνσταντίνου 16, Τ.Κ. 102 41, Αθήνα) τηλ. 2105200022.
· Φαρμακείο Αμπελοκήπων (Παράσχου 23 & Ασωπίου 4, T.K. 114 73 Γκύζη) τηλ. 2106429356.
· Φαρμακείο Ρέντη (Πειραιώς 167, γωνία Πειραιώς & Κηφισού, T.K. 182 33, Ρέντης) τηλ. 2104826510.
· Φαρμακείο Ν. Ιωνίας (Αλ. Παναγούλη 91, T.K. 142 34) τηλ. 2102758737.
· Φαρμακείο Πειραιά (Μπουμπουλίνας 7-13, T.K. 185 35, Πειραιάς) τηλ. 2104101611.
· Φαρμακείο Θεσσαλονίκης (Αριστοτέλους 19, Τ.Κ. 54624, Θεσσαλονίκη) τηλ. 2310254350.

Οι ασφαλισμένοι που ζουν στην περιφέρεια μπορούν να προμηθεύονται τα φάρμακα του καταλόγου από τις κατά τόπους μονάδες υγείας του ΕΟΠΥΥ, μετά από παραγγελία.

Το ωράριο λειτουργίας των Φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ στην Αττική, είναι από Δευτέρα έως Παρασκευή 8.00 π.μ. έως 7.00 μ.μ. , εκτός Τετάρτης που είναι 8.00 π.μ. έως 2.00 μ.μ.

Το φαρμακείο στην Θεσσαλονίκη λειτουργεί καθημερινά 8.00 π.μ. έως 2.00 μ.μ.

Κατ΄ εξαίρεση, την Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012, τα φαρμακεία στην Αττική θα παραμείνουν ανοικτά έως τις 7.00 μ.μ..

Μια σοκαριστική απόδειξη της φωτογήρανσης

Επειδή το καλοκαιράκι είναι εδώ και η έκθεσή μας στον ήλιο αυξάνεται σημαντικά δείτε τη φωτογραφία στα αριστερά.

Σε αυτήν εικονίζεται ένας 69χρονος πρώην οδηγός νταλίκας το πρόσωπο του οποίου δείχνει πολύ πιο γερασμένο από την πλευρά που το έβλεπε ο ήλιος όταν οδηγούσε από ό,τι από την άλλη πλευρά.

Το μισό πρόσωπο του πρώην οδηγού είναι πραγματικά ζαρωμένο σε αντίθεση με το άλλο μισό στο οποίο ο ρυθμός της γήρανσης είναι πολύ μικρότερος. «Ο άνθρωπος αυτός ήταν οδηγός νταλίκας στο μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του και δεν χρησιμοποίησε ποτέ κάποιο αντηλιακό προϊόν. Πιστεύουμε ότι τα έντονα σημάδια γήρανσης στη μια μόνο πλευρά του προσώπου του οφείλονται στην έκθεση στον ήλιο. Η υπεριώδης ακτινοβολία Α του ήλιου (UVA) μπορεί εύκολα να διαπεράσει τόσο το γυαλί των παραθύρων όσο και τα ρούχα. Οι βλάβες που μπορεί να προκαλέσει στο δέρμα είναι μεγάλες αφού καταστρέφει τους συνδετικούς ιστούς όπως η ελαστίνη και το κολλαγόνο» αναφέρει η Τζένιφερ Γκόρντον, δερματολόγος του Πανεπιστημίου Northwestern.

Ο άνθρωπος αυτός δεν έχει προς το παρόν εμφανίσει κάποια σημάδια που να υποδεικνύουν την παρουσία καρκίνου του δέρματος αλλά οι ειδικοί αναφέρουν ότι πρέπει να παρακολουθείται συνεχώς από γιατρούς καθώς υπάρχει τέτοια ανησυχία. Τονίζουν ότι σε κάθε έκθεση στο ηλιακό φως είναι απαραίτητη η προστασία με κάποιο αντηλιακό προϊόν. Η Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας συστήνει χρήση αντηλιακών με δείκτη προστασίας από 30 και πάνω.
Χειμώνα καλοκαίρι!!

Νερό, τσάι, ξηρά καρπά εναντίον του διαβήτη

Νέες μελέτες μαρτυρούν ότι απλές διατροφικές επιλογές μπορούν να κρατήσουν σε… απόσταση ασφαλείας το διαβήτη. Η «συνταγή» της υγείας περιέχει νερό, (πολύ) τσάι αλλά και ξηρούς καρπούς. Σημειώστε ότι ένας από τους σημαντικότερους συμμάχους του διαβήτη τύπου 'β είναι τα αναψυκτικά και οι χυμοί με ζάχαρη.

Το νερό

Ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ ανακάλυψαν, όπως αναφέρουν με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό περιοδικό «Αmerican Journal of Clinical Nutrition», ότι οι γυναίκες που προτιμούν να πίνουν νερό και αποφεύγουν τα αναψυκτικά ή τους χυμούς, αντιμετωπίζουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη.
Συγκεκριμένα οι επιστήμονες σημειώνουν ότι η αντικατάσταση των ποτών που περιέχουν ζάχαρη με νερό μπορεί να κρατήσει μακριά το μεταβολικό σύνδρομο, ένα επικίνδυνο οργανικό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από ένα σύνολο επιμέρους μεταβολικών διαταραχών οι οποίες περιλαμβάνουν μεγάλη περιφέρεια μέσης, υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων, χαμηλά επίπεδα της «καλής» HDL χοληστερόλης , υψηλή αρτηριακή πίεση και υψηλό σάκχαρο του αίματος.
Ωστόσο, όπως υπογραμμίζεται στη μελέτη, εάν ένα άτομο καταναλώνει ποτά με ζάχαρη και απλώς προσθέσει σε αυτήν τη συνήθεια και την κατανάλωση νερού, δεν προστατεύει τον οργανισμό του.

Το τσάι

Μελέτη σε πληθυσμούς της Ευρώπης έδειξε ότι τα άτομα που πίνουν τέσσερις κούπες τσάι την ημέρα αντιμετωπίζουν μειωμένο κατά 20% κίνδυνο για διαβήτη. Η μελέτη διεξήχθη από ειδικούς του Κέντρου Λάιμπνιτς για την Ερευνα στον Διαβήτη στο Πανεπιστήμιο Χάινριχ Χάινε στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας και δημοσιεύθηκε στη διαδικτυακή επιθεώρηση «PLoS One». 
Όπως ανέφερε ο επικεφαλής της μελέτης Κρίστιαν Χέρντερ «από τα στοιχεία μας προέκυψε ότι η κατανάλωση τουλάχιστον τεσσάρων φλιτζανιών τσάι την ημέρα συνδέεται με μείωση του κινδύνου για διαβήτη της τάξεως του 20%. Ωστόσο για να υπάρχουν οφέλη, η κατανάλωση πρέπει να είναι μεγάλη. Για παράδειγμα η μελέτη μας έδειξε ότι τα άτομα που έπιναν ένα με τρία φλιτζάνια τσάι ημερησίως δεν εμφάνιζαν μικρότερο κίνδυνο διαβήτη σε σύγκριση με όσα δεν έπιναν καθόλου τσάι».
Σύμφωνα με τον ερευνητή, το τσάι πιθανότατα επιδρά στην πρόσληψη και στην απορρόφηση της γλυκόζης από τον οργανισμό ενώ παράλληλα προστατεύει τα ινσουλινοπαραγωγά β-κύτταρα του παγκρέατος από τις ελεύθερες ρίζες που τους προκαλούν βλάβες. «Εκτιμάται ότι η ευεργετική δράση του τσαγιού οφείλεται στις αντιοξειδωτικές πολυφαινόλες που περιέχει» κατέληξε ο δρ Χέρντερ.

Οι ξηροί καρποί

Από μια τρίτη μελέτη ειδικών από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα προέκυψε ότι η κατανάλωση ξηρών καρπών μπορεί να αποτελέσει «ασπίδα» ενάντια στον διαβήτη και στις καρδιοπάθειες. Οι ερευνητές κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα μετά από ανάλυση στοιχείων που αφορούσαν περισσότερα από 13.000 άτομα (μεταξύ των εθελοντών ως ‘λάτρεις των ξηρών καρπών’ θεωρήθηκαν εκείνοι που έτρωγαν τουλάχιστον 7-8 γραμμάρια ξηρών καρπών όπως κάσιους, καρύδια και φιστίκια την ημέρα).
Σύμφωνα με τα αποτελέσματά τους, όσοι κατανάλωναν ξηρούς καρπούς ήταν πιο αδύνατοι και είχαν χαμηλότερο Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ - δείκτης που αποτελεί το πηλίκο του βάρους σε κιλά με το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα) σε σύγκριση με εκείνους που δεν έτρωγαν καθόλου ξηρούς καρπούς.
Συγχρόνως οι λάτρεις των ξηρών καρπών παρουσίαζαν υψηλότερα επίπεδα καλής χοληστερόλης και χαμηλότερα επίπεδα πρωτεϊνών που συνδέονται με φλεγμονές και καρδιοπάθειες ενώ αντιμετώπιζαν και μειωμένες κατά 5% πιθανότητες να εμφανίσουν μεταβολικό σύνδρομο το οποίο μεταξύ άλλων έχει άμεση σύνδεση με τον διαβήτη.
Όπως συγκεκριμένα εξήγησε η επικεφαλής της μελέτης καθηγήτρια Κάρολ Ο’ Νιλ «η μείωση του βάρους στα άτομα που κατανάλωναν ξηρούς καρπούς σε σύγκριση με όσα δεν κατανάλωναν ήταν της τάξεως των 1,9 κιλών, η μείωση του ΔΜΣ της τάξεως των 0,9 κιλών/m² και της περιφέρειας της μέσης της τάξεως των 2 εκατοστόμετρων».
Παράλληλα η μείωση του κινδύνου για μεταβολικό σύνδρομο έπεφτε κατά 5% στα άτομα που έτρωγαν ξηρούς καρπούς σε σύγκριση με τα υπόλοιπα ενώ τα άτομα αυτά παρουσίαζαν μικρότερη συχνότητα εμφάνισης τεσσάρων παραγόντων-«κλειδιών» του μεταβολικού συνδρόμου (κοιλιακή παχυσαρκία, υψηλή αρτηριακή πίεση, υψηλό σάκχαρο του αίματος και χαμηλά επίπεδα της «καλής» HDL χοληστερόλης).
Αξίζει να σημειωθεί ότι όσοι κατανάλωναν ξηρούς καρπούς έτειναν επίσης να καταναλώνουν περισσότερα δημητριακά ολικής αλέσεως και φρούτα καθώς και λιγότερο αλκοόλ και τροφές με επιπρόσθετη ζάχαρη.


Πηγή: www.tovima.gr

Παγκόσμια ημέρα τύπου: ένα αφιέρωμα που δεν πρέπει να χάσετε

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ

Πέμπτη, 3 Μαΐου...

Η πρώτη transmedia παραγωγή περιεχομένου δημιουργήθηκε από το νέο αίμα της ελληνικής δημοσιογραφίας και βρήκε φιλόξενη στέγη στην ΕΡΤ.

Οι μεταπτυχιακοί φοιτητές -επαγγελματίες δημοσιογράφοι πολλοί εξ αυτών- του προγράμματος Ποιοτική Δημοσιογραφία και Νέες Τεχνολογίες (www.qjnt.gr) δημιούργησαν ένα απολύτως transmedia αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα Τύπου. Tι είναι transmedia;
Χμμμ! Αυτό που παλιά λέγαμε, Εικόνα - Μουσική - Κείμενο. Εν προκειμένω, η συνέντευξη παράγει το video, το audio (ήχο) και το κείμενο. Και όλα συνθέτουν ένα web περιεχόμενο και/ή προβάλλονται και στα συμβατικά μέσα. 18 προσωπικότητες από το χώρο των media, των γραμμάτων, της επικοινωνίας και φυσικά της δημοσιογραφίας, απαντούν στο κρίσιμο ερώτημα:

Τύπος και Νέες Τεχνολογίες: απελευθέρωση ή χειραγώγηση;

Πώς διαμορφώνεται το τοπίο των Μέσων στο νέο ψηφιακό κόσμο; Η έλευση των Νέων Τεχνολογιών βοηθά ή απειλεί τη Δημοκρατία; Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (social media) τι ρόλο παίζουν στη δημοσιογραφία του σήμερα και του αύριο;

Αν οι ερωτήσεις αυτές ακούγονται ενδιαφέρουσες, οι απαντήσεις θα βρίσκονται:

Στο πρόγραμμα του Κόσμος 93,6, του Β' Προγράμματος 103,7, της ΝΕΤ FM 105,8 και της τηλεόρασης της ΕΡΤ. Με μονόλεπτα (και κάτι!) video και ηχητικά, διάσπαρτα στα ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα της ΕΡΤ. Αλλά και με κείμενα (βιογραφικά και τις πλήρεις συνεντεύξεις) στη σελίδα του μεταπτυχιακού.

Δε λείπει το facebook και το twitter με την ένδειξη: m3press

Η προσωπική μου εμπειρία από την προσπάθεια αυτή είναι ιδιαίτερη. Και αυτό συμβαίνει επειδή βρίσκομαι μεταξύ "συναδέλφων" και "συναδέλφων".  Αφενός στην ΕΡΤ (ως εργαζόμενη εκεί) και αφετέρου στο Μεταπτυχιακό Τμήμα, στο οποίο τυγχάνει, να φοιτώ. Επαγγελματίας και μαθήτρια ταυτόχρονα, ορμητική και συγκρατημένη την ίδια στιγμή, διεκδικητική και εξισορροπιστική. Ωραία εμπειρία!

Δεν είναι η στιγμή να αναφερθώ σε ονόματα και σε ευχαριστίες.

Παρακολουθείστε την προσπάθεια, που με πολλή ζεστασιά φιλοξενεί η ΕΡΤ. Στα ραδιόφωνα, στην τηλεόραση, στο facebook και το twitter (m3press), στην ιστοσελίδα www.qjnt.gr, στο youtube.com/m3press και φυσικά στο www.ert.gr.

Και πείτε μας τη γνώμη σας...

Αρχίζουμε!

ΔΕΣ, ΔΙΑΒΑΣΕ, ΑΚΟΥΣΕ ΕΡΤ

στις 3 ΜΑΪΟΥ 2012

  

Τα πρώτα τεύχη ιστορικών περιοδικών

1888

1892

1923

1925

1933

1993

1983

1953

1954

1967

1974

1933

by Aris Dimokidis/Lifo

Γιατί υπάρχουν οι θρησκείες; Γιατί ο Θεός είναι Superman;

Από πολύ μικρή ηλικία οι άνθρωποι συναντούν πολυάριθμα θεμελιώδη προβλήματα τα οποία θα πρέπει να επιλύσουν προκειμένου να μπορέσουν να λειτουργήσουν στον κόσμο. Σε αυτά περιλαμβάνονται η διάκριση μεταξύ άψυχων αντικειμένων και «παραγόντων» οι οποίοι μπορούν να επενεργήσουν στο περιβάλλον τους, η αναγνώριση προσώπων, η αποφυγή των ρύπων, η γραμματική ανάλυση του λόγου και η ανάγνωση των προθέσεων των άλλων. Μέχρις ότου τα παιδιά γίνουν έξι ή επτά ετών το γνωσιακό τους σύστημα για την επίλυση αυτών των προβλημάτων έχει ήδη «στηθεί» και λειτουργεί πλήρως.
Τα γνωσιακά συστήματα του είδους είναι «ωριμανσιακά φυσικά», προκύπτουν δηλαδή χωρίς προσπάθεια και κυριολεκτικά καθορίζουν τη φυσιολογική γνωσιακή ανάπτυξη. Αν και ο πολιτισμός παρεισφρέει σε αυτά – καθορίζοντας, για παράδειγμα, τη γλώσσα που μαθαίνει ένα παιδί –, η απόκτησή τους δεν εξαρτάται από τη διδασκαλία ή την εκπαίδευση.

Τα ωριμανσιακά φυσικά συστήματα είναι επίσης, όπως τα αποκαλεί ο νομπελίστας ψυχολόγος Ντάνιελ Κάνεμαν, «γρήγορα» – λειτουργούν αυτόματα και χωρίς προσπάθεια. Για τον λόγο αυτόν είναι εξαιρετικά επιρρεπή σε λανθασμένους «υπερθεματισμούς». Για παράδειγμα, το υπερευαίσθητο σύστημά μας για την ανίχνευση των ανθρώπινων μορφών μάς κάνει να βλέπουμε πρόσωπα στα σύννεφα, ενώ η «συσκευή ανίχνευσης παραγόντων» μας μάς κάνει να μιλάμε στον υπολογιστή ή στο αυτοκίνητό μας.

 Συνταγή επιτυχίας για... θρησκείες

Αυτά τα γρήγορα και αυτόματα συστήματα κάνουν επίσης τους ανθρώπους δεκτικούς στις θρησκείες. Οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να αρπάξουν, να καταβροχθίσουν και να χωνέψουν θρησκευτικές ιστορίες όπως ένας βάτραχος θα αρπάξει, θα καταβροχθίσει και θα (προσπαθήσει να) χωνέψει μια μπίλια που περνάει πετώντας από δίπλα του.

Οι επιτυχημένες θρησκείες εκμεταλλεύονται επιδέξια αυτές τις προδιαθέσεις. Τα υπερφυσικά όντα ενεργοποιούν τη φυσική πίστη μας στην ύπαρξη των παραγόντων και τη θεωρία του νου μας. Οι ιεροί χώροι και τα αντικείμενα ενεργοποιούν τις ενστικτώδεις προφυλάξεις μας εναντίον των ρύπων. Δεν είναι σύμπτωση ότι τόσο πολλά θρησκευτικά τελετουργικά σχετίζονται με τον καθαρμό και τον εξαγνισμό.

Παρόμοια στοιχεία έχουν εμφανιστεί σε θρησκευτικά συστήματα σε όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας και σε όλον τον κόσμο. Νέες θρησκείες ξεπηδούν συνεχώς, εκείνες όμως που διαρκούν περισσότερο αναμειγνύουν τα ίδια παλαιά συστατικά. Αυτά τα επανεμφανιζόμενα θέματα – μύθος, τελετουργικό, ιεροί χώροι, πίστη σε υπερφυσικούς παράγοντες κ.ο.κ. – αποτελούν τα στοιχεία εκείνου το οποίο αποκαλώ «λαϊκή θρησκεία».



Ο «Γολγοθάς» της θεολογίας

Τίποτε από αυτά ωστόσο δεν απαγορεύει την εφαρμογή των «αργών» μορφών σκέψης του Κάνεμαν στη θρησκεία. Ο εκούσιος, συνειδητός συλλογισμός σχετικά με το νόημα και την αλήθεια των θρησκευτικών ισχυρισμών αποκαλείται Θεολογία. Οι θεολόγοι προσπαθούν να βγάλουν νοητικό νόημα από τους αινιγματικούς ισχυρισμούς της λαϊκής θρησκείας. Συλλογίζονται, συζητούν και μερικές φορές διατυπώνουν αφηρημένες θεωρίες τις οποίες οι θρησκευτικές και πολιτικές αρχές αποφασίζουν να χαρακτηρίσουν ως δόγματα. Δεν διαθέτουν όλες οι θρησκείες Θεολογία, πολλές όμως έχουν, ιδιαίτερα οι προσηλυτιστικές αβρααμικές.

Αντίθετα με τη λαϊκή θρησκεία, η Θεολογία συνεχώς κάνει αφηρημένες και ριζικά αντίθετες με την κοινή λογική δηλώσεις οι οποίες είναι εννοιολογικά σύνθετες και δύσκολες στην κατανόησή τους: ο Θεός είναι τρία πρόσωπα σε ένα, για παράδειγμα, ή ένα πρόσωπο χωρίς σάρκα και οστά που είναι πανταχού παρόν την ίδια στιγμή. Επιπλέον οι θεολογικές προτάσεις δεν είναι καθόλου αξιομνημόνευτες σε σχέση, ας πούμε, με μια ιστορία για την παρθενογένεση του Ιησού. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι θρησκευόμενοι χρειάζεται συχνά να καταβάλλουν προσπάθεια για να τις απομνημονεύσουν και οι θρησκευτικοί ηγέτες υιοθετούν μια ποικιλία μέτρων για να διδάξουν και να περιφρουρήσουν τη «θρησκευτική ορθότητα». Αυτά περιλαμβάνουν τα πάντα, από τη θρησκευτική εκπαίδευση και την κατήχηση ως την Ιερά Εξέταση.



Θεός - Σούπερμαν

Η διατήρηση της θρησκευτικής ορθότητας είναι ωστόσο δύσκολη, καθώς τα νοητικά συστήματα που στηρίζουν τη λαϊκή θρησκεία παρεμβάλλονται διαρκώς. Ως συνέπεια η θρησκευτική μη ορθότητα είναι αναπόφευκτη: οι θρησκείες που στην πραγματικότητα ακολουθούν οι άνθρωποι στη συντριπτική τους πλειονότητα δεν είναι οι ίδιες με τα δόγματα που αυτοί μαθαίνουν και απαγγέλλουν.

Η θεολογική μη ορθότητα παρατηρείται σε όλους τους πολιτισμούς και τα θρησκευτικά συστήματα. Οταν σε πειράματα τους ζητείται να μιλήσουν ή να σκεφτούν σχετικά με τις σκέψεις και τις πράξεις του Θεού σε ιστορίες, οι θρησκευόμενοι εγκαταλείπουν αμέσως και απόλυτα τα θεολογικά ορθά δόγματα υπέρ της λαϊκής θρησκείας – ακόμη και αν έχουν μόλις δηλώσει και απαγγείλει αυτά τα δόγματα. Ο τρόπος με τον οποίο σκέφτονται και μιλούν αποκαλύπτει ότι βλέπουν τον Θεό περισσότερο σαν τον Σούπερμαν παρά σαν τον πανθ’ ορώντα, πανταχού παρόντα και παντοδύναμο άρχοντα του Σύμπαντος στον οποίο λένε ότι πιστεύουν.



Γιατί η επιστήμη δεν απειλεί τη θρησκεία

Αυτή η άποψη της λαϊκής θρησκείας προσφέρει μια νέα προοπτική στην απόπειρα σύγκρισης της θρησκείας με την επιστήμη. Υποδηλώνει ότι η επιστήμη δεν θέτει οποιαδήποτε απειλή στη διατήρηση της θρησκείας. Ο φόβος και ο τρόμος τόσων πιστών – και η περιχαρής προσμονή τόσων επικριτών της θρησκείας – ότι η επιστήμη τελικά θα εκτοπίσει τη θρησκεία είναι άκριτοι από πολλές απόψεις.

Κατ’ αρχάς υποτιμούν τη δύναμη και τη διεισδυτικότητα της ωριμανσιακά φυσικής γνωσιακής λειτουργίας. Δεν είναι όλοι θρησκευόμενοι, όμως οι θρησκευτικές ιδέες και ενέργειες εμφανίζονται αυθόρμητα και αναπόφευκτα στους ανθρώπινους πληθυσμούς.

Δεύτερον, υποτιμούν τη δημιουργικότητα και την επινοητικότητα της Θεολογίας και επομένως την ικανότητά της να προσαρμόζει οποιαδήποτε αλλαγή στην κατανόησή μας για το Σύμπαν παρουσιάζει η επιστήμη. Οι θεολόγοι τελικά προσάρμοσαν τη μετατόπιση του ανθρώπου από το κέντρο του Σύμπαντος που επέφεραν ο Κοπέρνικος, ο Γαλιλαίος και ο Δαρβίνος. Χρειάστηκε κάποιος χρόνος, εξαιτίας του μεγέθους της πρόκλησης, όμως συνέβη.

Το τρίτο ζήτημα είναι ότι τόσο οι πιστοί όσο και οι επικριτές υποτιμούν πόσο δύσκολο είναι να κάνει κάποιος επιστήμη. Η επιστήμη είναι πολύ πιο πολύπλοκη από τη Θεολογία. Τα εσωτεριστικά ενδιαφέροντά της, οι ριζικά αντίθετοι στην κοινή λογική ισχυρισμοί της και οι πολύπλοκοι τρόποι διατύπωσης των συμπερασμάτων της είναι δύσκολοι στην επινόηση, στην εκμάθηση και στη μετάδοσή τους. Η επιστήμη εξαρτάται από μεγάλους και περίτεχνους κοινωνικούς μηχανισμούς οι οποίοι είναι σύνθετοι και δαπανηροί. Η συνέχιση της ύπαρξής της, τουλάχιστον μακροπρόθεσμα, είναι λοιπόν εύθραυστη – βεβαίως σε σύγκριση με τη συνέχιση της ύπαρξης της θρησκείας.

Τέλος, η διαφορά ανάμεσα στη λαϊκή θρησκεία και στη Θεολογία υποδηλώνει ότι οι στερεότυπες συγκρίσεις της θρησκείας με την επιστήμη είναι συχνά λανθασμένες στη βάση τους. Από τη γνωσιακή άποψη η επιστήμη έχει περισσότερα κοινά με τη Θεολογία απ’ ό,τι με τη θρησκεία: και οι δύο βασίζονται στην αργή, εκούσια και στοχαστική σκέψη. Η λαϊκή θρησκεία, από την άλλη πλευρά, μοιάζει περισσότερο με μια βασισμένη στην κοινή λογική εξήγηση του φυσικού κόσμου. Εκείνοι που θέλουν να επικρίνουν είτε τη θρησκεία είτε την επιστήμη πρέπει να είναι σίγουροι ποιο είναι αυτό στο οποίο επιτίθενται.



Ο κ. Ρόμπερτ Μακ Κόλεϊ είναι διευθυντής του Κέντρου για τον Νου, τον Εγκέφαλο και τον Πολιτισμό του Πανεπιστημίου Εμορι στην Ατλάντα της Τζόρτζια.

πηγή: tovima.gr

Κόκκινα αυγά προ Χριστού!

Τα κόκκινα αυγά έχουν ηλικία 2.500 ετών.
Οι πρώτες ιστορικές μαρτυρίες συμβολισμού του αυγού στη θρησκεία χρονολογούνται το 500 π.Χ. Στην περίοδο των Αχαιμενιδών, το περσικό ημερολόγιο ήταν επηρεασμένο από τον ζωροαστρισμό και η εαρινή ισημερία, η πρώτη ημέρα του ημερολογιακού τους έτους, ήταν γιορτή, όπου ευγενείς παριστάνονται να κρατούν στα χέρια αυγά. Η εαρινή ισημερία γιορτάζεται, μάλιστα, ακόμη και σήμερα με το βάψιμο αυγών και την κατανάλωσή τους.

Η πρώτη, πάντως, βεβαιωμένη χρήση του αυγού ως χριστιανικού συμβόλου τοποθετείται στη Ρωμαϊκή περίοδο. Η ρωμαϊκή θρησκεία, εξάλλου, είχε επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από τις πραγματείες του Ιπποκράτη, όπου η εκκόλαψη αυγών συχνά αναφερόταν σε σύγκριση με τη γέννηση των ανθρώπων. Στο «Περί φύσεως παιδίου», συγκεκριμένα, ένα βρέφος που γεννιέται, περιγράφεται σε αναλογία με ένα κοτοπουλάκι που σπάει το κέλυφος του αυγού.

Κατά τον 1ο μ.Χ. αιώνα συναντάται για πρώτη φορά και η σύνδεση του αυγού με τις ταφές: Στη Ρώμη βρέθηκε τάφος παιδιού που χρονολογείται γύρω στο 50-175 μ. Χ. και σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, «κάτω από το αριστερό χέρι του ενταφιασμένου υπάρχει το αυγό μιας κότας, το οποίο στα ταφικά συμφραζόμενα πιθανότατα δεν είναι απλά μια προσφορά τροφής, αλλά ίσως και μια μνεία στην εσχατολογική αναγέννηση».

Στην νεκρόπολη του Βατικανού εξάλλου βρέθηκε ένα παιδί ενταφιασμένο με πλήθος κτερισμάτων, μεταξύ των οποίων και αυγά! Και εδώ οι ανασκαφείς πιστεύουν ότι το αυγό πιθανότατα ήταν ένα «σύμβολο αναγέννησης, μιας νέας ζωής που θα ισοστάθμιζε την αδικία ενός πρόωρου τέλους».

Αυτές οι δύο ταφές ίσως εκπροσωπούν τα πρώιμα χριστιανικά ταφικά έθιμα, καθώς το αυγό ήταν στενά συνδεδεμένο με την ιδέα της αναγέννησης και αυτό ήδη από τα χρόνια του Ιησού Χριστού:ζωή, θάνατος, ανάσταση. Οπως αναφέρει εξάλλου ο μεγάλος θρησκειολόγος Νίλσον, «το αυγό είναι μια εμφανώς ζωντανή και αδρανής ουσία που εμπεριέχει την πιθανή αρχή μιας ζωής, και εκείνο που έχει μια τέτοια ζωογόνο δύναμη πρέπει αναγκαστικά να ξυπνά ή να τροφοδοτεί τις ζωτικές δυνάμεις εκείνων στους οποίους προσφέρεται».

Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχουν πολλά ιστορικά στοιχεία που να συνδέουν το αυγό με τον Ιησού. Στη Βίβλο οι αναφορές είναι ελάχιστες, σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση ωστόσο, η Μαρία Μαγδαληνή έφερνε βρασμένα αυγά στον τάφο του Ιησού. Τα αυγά, κατά την παράδοση πάντα, πήραν ένα φωτεινό κόκκινο χρώμα, το χρώμα του αίματος, όταν εκείνη είδε ότι ο Ιησούς είχε αναστηθεί.

Μια άλλη ιστορία λέει πως, όταν η Μαρία Μαγδαληνή πήγε στον αυτοκράτορα της Ρώμης Τιβέριο για να του πει ότι ο Ιησούς είχε αναστηθεί, εκείνος απάντησε: «Οσο αναστήθηκε ο Ιησούς, άλλο τόσο τούτο το αυγό είναι κόκκινο», αλλά μόλις τέλειωσε τη φράση του το αυγό πήρε ένα ζωηρό κόκκινο χρώμα.

Η άνοιξη, πάντως, είναι μια περίοδος γιορτής και σημαίνει ένα νέο ξεκίνημα, είτε πρόκειται για την έναρξη του έτους, την ελευθέρωση από τη δουλεία της Αιγύπτου ή την ανάσταση του Σωτήρα.

30+ γιατρέ μου!

Μια... πρόταση για ΤΙΣ 35άρες!

Αναδημοσιεύουμε ένα ωραίο κείμενο από το www.tovima.gr

Από την Αστερόπη Λαζαρίδου

Πολλοί θεωρούν ότι τα 35 είναι η καλύτερη ηλικία. Έχεις περάσει τις Συμπληγάδες των 20 και των 20 κάτι βλέποντας όλες τις βεβαιότητες της ζωής σου να καταρρέουν: από εκεί που ήσουν απόλυτος σε όλα, συνειδητοποιείς ότι δεν ξέρεις απολύτως τίποτα. Και ξαφνικά, είσαι 35 χρονών. Αν είσαι γυναίκα, έχεις ξεπεράσει τη φρίκη των τριάντα με τους κοινωνικούς ψυχαναγκασμούς που σε φαντάζονται παντρεμένη με δύο παιδιά. Κι αν είσαι άντρας, έχεις ακόμη πέντε χρόνια μέχρι την θρυλική κρίση των 40. Στα μισά της πιο ζουμερής δεκαετίας της ζωής σου λοιπόν, θα έπρεπε υπό κανονικές συνθήκες να αισθάνεσαι ότι είσαι μέσα στα πράγματα. Δυστυχώς όμως, συνειδητοποιείς ότι βρίσκεσαι εκτός τόπου και χρόνου.


Οι γεννημένοι στα τέλη της δεκαετίας του '70, δεν είχαμε δύσκολα παιδικά χρόνια. Είχαμε δύσκολα στυλιστικά χρόνια. Μπλούζες με βάτες για τα κορίτσια, παντελόνια-σωλήνες για τα αγόρια, φράντζες-κοκοράκι για τις μικρές κυρίες, χαιτούλα-λασπωτήρας ή κούρεμα καπελάκι για τους μικρούς κυρίους. Στα πρώτα σχολικά σκιρτήματα η αγορίστικη ερώτηση «θέλεις να τα φτιάξουμε;» απαντιόταν με κοριτσίστικα χαχανητά, βόλτες χεράκι-χεράκι και ραντεβού στο φαστφουντάδικο της γειτονιάς. Η παιδική και εφηβική μας ηλικία κύλησε ομαλά, όπως οι τέσσερις εποχές. Παίζαμε όσο τραβούσε η ψυχή μας στις πλατείες, με τις μανάδες να κεντάνε και να τρώνε πασατέμπο παραταγμένες σε παγκάκια και πεζούλια και να μας ψάχνουν μόνο όταν είχε νυχτώσει για να γυρίσουμε στο σπίτι. Όχι από φόβο μήπως μας είχε απαγάγει κάποιος. Κάναμε ποδήλατο, πέφταμε και σπάγαμε τα μούτρα μας, γεμίζαμε μελανιές και γρατζουνιές και αντί κάποιος από τους μεγάλους να πανικοβληθεί και να μας τρέχει στα επείγοντα, μας έβαζε ιώδιο από εκείνο που δεν έτσουζε και μας έλεγε σχεδόν αδιάφορα «μην κάνεις έτσι, θα σου περάσει».

Υπήρχε μόνο μία μάρκα αντηλιακού και το καλοκαίρι όλες οι παραλίες μύριζαν καρύδα. Ο ερχομός της άνοιξης προμηνυόταν με τη φράση «βγήκαν οι φράουλες» και «το περίπτερο έβαλε παγωτά!». Δεν ήμασταν Ευρωπαίοι που τρώνε frozen yogurt όλο το χρόνο. Το γραφείο του μπαμπά δεν είχε υπολογιστή, αλλά εκείνη την περίεργη καφέ σκούρα δερμάτινη θήκη που μέσα φύλαγε τα χαρτιά του. Για τις εργασίες του σχολείου, αλλά ως επί το πλείστον και του πανεπιστημίου, ψάχναμε στοιχεία σε εγκυκλοπαίδειες και σε δανειστικές βιβλιοθήκες και όχι στο Google. Βγαίναμε με ένα πεντοχίλιαρο στο Σαββατόβραδο και φέρναμε και ρέστα. Όταν αρρωσταίναμε η γρίπη ήταν δικιά μας και όχι των χοίρων. Και για να μην κολλήσουμε τα κοντινά μας πρόσωπα, απλά δεν τα φιλούσαμε. Δεν ήμασταν αναγκασμένοι να φορέσουμε μάσκα. Η πολιτική δεν μας ενδιέφερε. Συνήθως ψηφίζαμε ό,τι και οι γονείς μας, πάνω κάτω όπως και ο γιος ενός πατέρα Ολυμπιακού, σίγουρα γάβρος θα γινόταν. Βλέπαμε τα δύο κόμματα να ανεβοκατεβαίνουν στη διακυβέρνηση της χώρας και μας θύμιζε τη μάχη Μέγκα-ΑΝΤ1 για την πρωτιά της τηλεθέασης. Και κάπως έτσι, τα χρόνια πέρασαν και γίναμε ετών 35.

Κάτι όμως δεν κολλάει σε όλα αυτά, λες κι έχει χαθεί ένα βασικό στάδιο της εξέλιξης, λες κι έχει εξαφανιστεί ένα σημαντικό κομμάτι του παζλ. Πώς ενώ όταν ήμασταν μικροί τρώγαμε πολύχρωμα καραμελάκια που αφρίζανε μες στο στόμα μας μεγαλώνοντας γίναμε μικροβιοφοβικοί; Πώς από το «Θέλεις να τα φτιάξουμε;» περάσαμε στο «δεν είμαι έτοιμος για σχέση»; Πώς αφού οι γονείς μας που είχαν στερηθεί πολλά μας έδωσαν τα πάντα κι εμείς αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να αποκτήσουμε ούτε τα βασικά και πάλι τους ζητάμε χαρτζηλίκι και όχι πλέον σε δραχμές αλλά σε ευρώ;

Η γενιά που θυμάται ως παιδικό τραύμα τον μεγάλο σεισμό του '81 και έχει και μνήμες των γονιών να αρπάζουν τα εβαπορέ από τα ράφια των σούπερ μάρκετ στον απόηχο του Τσερνομπιλ μοιάζει κατά τα άλλα να μεγάλωσε σε μια γυάλα με πολλά παιχνίδια και λίγες σκοτούρες. Έζησε το ξέφρενο πάρτυ των 90s, επέλεξε επαγγέλματα με βάση τα ταλέντα της και όχι το άγχος επιβίωσής της και δε βιάστηκε ποτέ να μεγαλώσει, αφού ετσι κι αλλιώς, στην Ελλάδα από τα 20 ως τα 30 θεωρείσαι αδαής μπέμπης και από τα 30 ως τα 40 ανερχόμενος. Όποιος δεν κατάφερνε να μπει στο πανεπιστήμιο σπούδαζε στο Λονδίνο ή κατέφευγε σε κάποιο από τα πολυδιαφημισμένα ΙΕΚ ενδίδοντας στην αόριστη γοητεία του Business Administration. Η οικονομική κρίση συνάντησε λοιπόν αυτή τη γενιά όταν βρισκόταν-ή νόμιζε ότι βρισκόταν-στην καλύτερη φάση της, όταν είχε αρχίσει να βγάζει χρήματα, να νοικιάζει ένα δυάρι για 500 ευρώ, να ξενυχτάει ακόμη και τις καθημερινές. Ήταν το πιο ηχηρό χαστούκι που μπορούσε να ακούσει κάποιος που μεγάλωσε με play mobil και Μίκυ Μάους, γιατί πολύ απλά, κάποιος ήρθε να τα πάρει όλα κάνοντάς σε να νιώθεις στην καλύτερη περίπτωση ως μαθητευόμενος και στη χειρότερη, ως αποτυχημένος.

Αναζητώντας τα συμπτώματα της τρέλας που προκαλεί η θεότρελη εποχή μας, ζητήσαμε από τον ψυχίατρο Πέτρο Στεργιούδη να μας τα κωδικοποιήσει σε μορφή ΤΟΠ 10.

1. Αδυναμία δέσμευσης και αδυναμία αποδέσμευσης: όταν φοβάσαι και να αφοσιωθείς σε έναν άνθρωπο, αλλά και να τον αφήσεις να φύγει. Στη γενιά των 35άρηδων αποδίδεται και η μνημειώδης πλέον φράση, «ήμασταν πολλά χρόνια ζευγάρι. Ή θα παντρευόμασταν, ή θα χωρίζαμε». Αναποφάσιστοι όχι μόνο στην πολιτική, αλλά και στον έρωτα.

2. Αϋπνίες: οι στατιστικές δείχνουν ότι οι 7 στους 10 35άρηδες έχουν χάσει τον ύπνο τους. Είτε θα κοιμηθούν μετά τις 3 το πρωί, είτε θα στριφογυρίζουν όλο το βράδυ λόγω εργασιακού στρες.

3. Στυτικές δυσλειτουργίες: η πρόωρη εκσπερμάτιση και η αδυναμία ενός άνδρα να εκσπερματίσει είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, κάνοντας τις ήδη δύσκολες ερωτικές σχέσεις, ακόμη πιο περίπλοκες.

4. Σεξομανία: η αδυναμία δέσμευσης οδηγεί όλο και περισσότερους άνδρες-αλλά και γυναίκες που αναγκάζονται να μιμηθούν ανδρικές συμπεριφορές-στο να αναλώνονται σε πολλαπλούς ερωτικούς συντρόφους.

5. Καταχρήσεις: στην εποχή της κρίσης, μπορεί κάποιος να μην έχει να φάει, αλλά σίγουρα θα βρει λεφτά να πιει. Το μαρτυρούν τα μικρά μπαράκια που ανοίγουν το ένα μετά το άλλο, αλλά και οι μπάρμεν που ακούνε πολλές πικραμένες ιστορίες.

6. Μικροβιοφοβία: η παραξενιά του υποχόνδριου μετατρέπεται σε νεύρωση όταν κάποιος αποφεύγει χωρίς λόγο τις χειραψίες, δεν πάει πουθενά χωρίς τα αντισηπτικά μαντηλάκια του και φοβάται υπερβολικά να ανταλλάξει σωματικά υγρά με τον σύντροφό του, ακόμη κι αν η σχέση δεν είναι εφήμερη.

7. Κατάθλιψη: ο ειδικός επισημαίνει ότι εξίσου σοβαρή με την ίδια την κατάθλιψη, είναι η κατάχρηση του συγκεκριμένου όρου. Σε μία μαύρη εποχή, η φράση «έχω κατάθλιψη» τείνει να γίνει πιο συχνή από το «καλημέρα» κι αυτό κρύβει κινδύνους όπως το να καταφύγει κάποιος στην αδικαιολόγητη χρήση αντικαταθλιπτικών, έχοντας παρασυρθεί από έναν τσαρλατάνο γιατρό.

8. Αποκοπή από την οικογένεια: το να απέχεις από ένα κυριακάτικο τραπέζι, ακόμη κι αν συνήθως μία γιορτή μετατρέπεται σε καβγά, μπορεί να σου κοστίσει στην ψυχική ισορροπία. Η σκέψη ότι υπάρχουν άνθρωποι που εκ γενετής σε νοιάζονται είναι πολύ πιο σημαντική απ' ό,τι κάποιος μπορεί να νομίζει.

9. Αίσθημα του ανικανοποίητου: όταν δεν βρίσκεις χαρά σε τίποτα, ενώ πάντα θα υπάρχει ένας λόγος για να παραπονιέσαι ότι «όλα μου πάνε στραβά».

10. Ο φόβος της ευτυχίας: συνδέεται με ενοχικά συναισθήματα, τα οποία συναντιούνται σε γερές δόσεις στη συγκεκριμένη γενιά, κυρίως επειδή οι γονείς τους μεγάλωσαν με την φράση-κλειδί: «εγώ που τα στερήθηκα όλα για να μη σου λείψει τίποτα και να τώρα το ευχαριστώ».

Οι άνδρες θέλουν... παντρειά. Οι γυναίκες φίλες!



Τhe Women Friends, 1917, by Gustav Klimt

Στην ιατρική σχολή του πολύφημου πανεπιστημίου του Stanford, μια ομάδα κορυφαίων ερευνητών μελετά εδώ και χρόνια την αλληλεπίδραση ανάμεσα στο κοινωνικό περιβάλλον, το νου, τον εγκέφαλο και το σώμα, προκειμένου να καταλάβει με ποιους τρόπους η μοναξιά, το άγχος ή η ανθρώπινη συνύπαρξη και η υποστήριξη μπορούν να επηρεάσουν την υγεία.
Ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Dr. David Spiegel δήλωσε πρόσφατα ότι το καλύτερο πράγμα που μπορεί να κάνει ένας άντρας για την υγειά του, είναι να βρει μια σύντροφο και να παντρευτεί. Μια γυναίκα, το καλύτερο που έχει να κάνει για να προστατέψει την υγεία της είναι να καλλιεργεί και να φροντίζει τη σχέση με τις φιλενάδες της. Όλοι στο ακροατήριο γέλασαν. Όμως ο Dr. David Spiegel σοβαρολογούσε. Η φράση του συνόψιζε τα ερευνητικά αποτελέσματα μιας ολόκληρης δεκαετίας.

Ήδη από το 2002, αρκετοί ερευνητές μελετούν τη σημασία της γυναικείας φιλίας. Αρχικά αντίστοιχες έρευνες έμοιαζαν να αναζητούν το αυτονόητο και αντιμετωπίζονταν με ειρωνεία. Όλοι ξέρουν ότι για τις γυναίκες, οι φίλες είναι οι πιο «σημαντικοί άλλοι». Ξέρουν επίσης ότι οι γυναίκες συνδέονται με τρόπο διαφορετικό από εκείνον των αντρών, ότι επικοινωνούν διαφορετικά, αγαπούν διαφορετικά, βλέπουν τον κόσμο με άλλο μάτι. Η επιστήμη απέδειξε (σε μια έρευνα - σταθμό από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες - UCLA) ότι γυναικείος εγκέφαλος αντιδρά στο άγχος παράγοντας οξυτοκίνη -την περιβόητη «ορμόνη της αγάπης». Χάρη σε αυτήν, η αντίδραση «πολεμάω ή φεύγω» (fight or flight) μαλακώνει κι έτσι η γυναίκα αποφεύγει τις δύο ακραίες συμπεριφορές και αντιδρά πιο ήπια. Η οξυτοκίνη είναι αυτή που προσφέρει το βιολογικό κίνητρο στις γυναίκες να συνυπάρχουν με άλλες γυναίκες και επίσης να φροντίζουν τα παιδιά τους.

Επιπλέον, ο διαφορετικός τρόπος με τον οποίο συνδέονται και συνυπάρχουν οι γυναίκες τις βοηθά να αντιμετωπίζουν το άγχος και πολύ δύσκολες δοκιμασίες στη ζωή τους. Ο ποιοτικός χρόνος που έχει μια γυναίκα με τις φίλες της προκαλεί στον οργανισμό της την παραγωγή περισσότερης σεροτονίνης, ενός νευροδιαβιβαστή που βοηθά στην καταπολέμηση της κατάθλιψης και δημιουργεί ένα αίσθημα ευεξίας. Οι γυναίκες μοιράζονται συναισθήματα, ενώ οι άντρες δημιουργούν σχέσεις με άξονα τις δράσεις τους. Είναι εξαιρετικά σπάνιο για έναν άντρα να καθίσει να μιλήσει με τους φίλους του για το πώς αισθάνεται ή για το πώς πάνε τα πράγματα στη ζωή του. Θα μιλήσει για τον αθλητισμό, για τα αυτοκίνητα, για το ψάρεμα, για το στρατό. Ναι. Για το πώς αισθάνεται; Ποτέ.

Οι γυναίκες αυτό είναι που κάνουν μεταξύ τους. Ανοίγουν την ψυχή τους και μοιράζονται. Με τις φίλες, με τις αδερφές, με τις μαμάδες τους. Οι επιστήμονες τώρα ξέρουν ότι αυτός ο χρόνος που περνάνε οι γυναίκες μαζί με άλλες γυναίκες είναι τόσο σημαντικός για την υγεία και τη φυσική τους κατάσταση, όσο το τρέξιμο και η άθληση γενικότερα. «Τείνουμε να πιστεύουμε ότι φροντίζουμε το σώμα μας όταν γυμναζόμαστε και να θεωρούμαι ότι είναι χαμένος, μη παραγωγικός ο χρόνος που περνάμε απλά για να είμαστε με τους φίλους μας». Η επιστημονική έρευνα αποδεικνύει το μεγάλο λάθος και τονίζει ότι, στην πραγματικότητα, η αδυναμία ενός ανθρώπου να δημιουργεί και να διατηρεί ποιοτικές διαπροσωπικές σχέσεις, όπου μοιράζεται τα συναισθήματά του, είναι το ίδιο καταστροφική για την υγεία όσο το κάπνισμα.

Εμπρός λοιπόν, να επενδύσουμε ξανά στις παρέες!

Πάρε το σκύλο στη δουλειά!

Λιγότερο αγχωμένοι και περισσότερο αποδοτικοί ήταν οι εργαζόμενοι που έφερναν στη δουλειά τους σκύλους τους, έδειξε έρευνα αμερικανών επιστημόνων η οποία δημοσιεύθηκε στο International Journal of Workplace Health Management.

Οι ερευνητές μελέτησαν τις περιπτώσεις 75 υπαλλήλων και είδαν ότι όσοι είχαν πρόσβαση σε σκύλους ήταν λιγότερο αγχωμένοι κατά τη διάρκεια της ημέρας, από αυτούς που δεν είχαν κατοικίδιο.

Οι ερευνητές από το Virginia Commonwealth University μελέτησαν τους υπαλλήλους μίας κατασκευαστικής εταιρίας, που μπορούν να φέρνουν τους σκύλους τους στη δουλειά. Συνέκριναν αυτούς που έφερναν μαζί τα σκυλιά τους, με αυτούς που είτε δεν είχαν σκυλιά, είτε δεν τα έφερναν μαζί.

Μετά από μία εβδομάδα, μέτρησαν το επίπεδο άγχους του καθενός, την ικανοποίησή από τη δουλειά του και τα αισθήματα που είχε απέναντι στην εταιρία.

Για να μετρήσουν τα επίπεδα στρες, έπαιρναν δείγμα σάλιου, προκειμένου να ελέγξουν τις σχετικές ορμόνες.

Το πρωί οι τρεις ομάδες των εργαζομένων δεν είχαν καμία διαφορά, όσον αφορά στο επίπεδο άγχους. Όμως αυτό άλλαζε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Όσοι είχαν μαζί τους σκύλους τους παρουσίαζαν σαφώς μικρότερα επίπεδα άγχους.

Μάλιστα, οι ερευνητές είδαν ότι όταν κάποιος είχε σκύλο και δεν τον έπαιρνε κάποια μέρα μαζί, είχε πολύ περισσότερο στρες από τις ημέρες που τον είχε μαζί του.